Loading...

Żywy różaniec
Witamy na stronie łączącej osoby modlące się na różańcu, członków Apostolatu Nowenny Pompejańskiej i czytelników "Królowej Różańca Świętego"!

Tematy forum

Bożena
Wrażliwość Boga Wprowadzenie do modlitwy na 2 Niedzielę Wielkiego Postu, 25 lutego Tekst: Rdz 22, 1-2. 9-13. 15-18 oraz Mk 9, 2-10 Prośba: o łaskę poczucia Bożego... Więcej
Bożena Lut 25, 07:36
Kinga
Cudowna informacja! Gratulacje, niech Wasza córeczka zdrowo się chowa i wszystkiego co najlepsze dla Wiktorii i was rodziców! :*
Kinga Lut 24, 19:03

Bieżące wiadomości

  • Waleczna
    Waleczna skomentował(a) wpis na blogu użytkownika Kasia
    Kolejny dzień.. bliżej końca
    24.02.2018

    Modlitwa nigdy nie była tak trudna. Chyba brak mi wiary..
  • Beata
    Beata dołączył(a) do grupy
    Modlitwy do Krwii Jezusa
    Modlitwy do Krwii Jezusa
    teksty modlitw do Krwii Jezusa które odmawiamy przed różańcem na żywo w Radio.
    Jest nas: 9
    Beata
    monika
    Hanna
    Kasia
    Magdalena
  • Michał
    Michał skomentował(a) wpis na blogu użytkownika J
    Czy Bóg istnieje?
    Cześć. Temat dość kontrowersyjny, ale chciałam się z wami podzielić moim doświadczeniem. W życiu nie mam na co narzekać, mam rodzinę, kończę dobre stu...
  • Bożena
    Bożena dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    Bóg zna mnie doskonale, wie, na co mnie stać. Jednocześnie nie będzie robił niczego na siłę, bo wolność jest nad wszystkim, a jeżeli tylko damy Mu szansę, zrobimy razem z Nim jeden krok, to On pomoże nam zrobić tysiąc kroków. Tomasz Nowak OP
  • Bożena
    Bożena dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    Moja miłość Cię przygarnia i ćwiczy, byś mogła przyjąć Moje łaski i wypełnić swe powołanie. Kocham Cię i pragnę twego oddania i zawierzenia. Tak będzie zawsze po wszystkie dni na ziemi, abyś w wieczności żyła w Moim sercu, abyś na całą wieczność cieszyła się szczęściem, które ci przygotowałem. Ja jestem twoim pasterzem, twoim wszystkim tu na ziemi i po wieczne czasy w niebie. Patrzę na każdy twój krok. Uśmiecham się, gdy spotykam twoje ufne spojrzenie. I smutno Mi, gdy twoje oczy błądzą z dala ode Mnie. Pragnę twojego serca i twych oczu, bo serce rodzi miłość, a oczy o niej mówią. Jezus do Alicji Lenczewskiej ( fragm. ks. ,, Świadectwo ")Moja miłość Cię przygarnia i ćwiczy, byś mogła przyjąć Moje łaski i wypełnić swe powołanie. Kocham Cię i pragnę twego oddania i zawierzenia. Tak będzie zawsze po wszystkie dni na ziemi, abyś w wieczności żyła w Moim sercu, abyś na całą wieczność cieszyła się szczęściem, które ci przygotowałem. Ja je...Więcej…
  • Ewa
    Ewa skomentował(a) zdjęcie
    I0501 Ryszard Pampuri[edytuj] Święty Ryszard Pampuri OH Erminio Filippo Pampuri Ilustracja Data i miejsce urodzenia 2 sierpnia 1897 Trivolzio k. Pawii Data i miejsce śmierci 1 maja 1930 Mediolan Czczony przez Kościół katolicki Beatyfikacja 4 października 1981 Plac Świętego Piotra przez Jana Pawła II Kanonizacja 1 listopada 1989 Bazylika św. Piotra na Watykanie przez Jana Pawła II Wspomnienie 1 maja lub 18 kwietnia Ryszard Pampuri, właśc. Hieronim Filip Pampuri, wł. Erminio Filippo Pampuri (ur. 2 sierpnia 1897 w Trivolzio, zm. 1 maja 1930 w Mediolanie) – włoski lekarz chirurg z zakonu bonifratrów, święty Kościoła katolickiego. Pochodził z wielodzietnej rodziny. Był dziesiątym z jedenaściorga dzieci Angeli Campari i Innocenta Pampuriego. W wieku 3 lat jego matka zmarła na gruźlicę a on sam trafił na wychowanie do domu rodzeństwa matki w Turrino k. Trivolzio. Naukę zdobywał w okolicznych wsiach. Uczęszczał do jednej z dwu szkół podstawowych, kiedy jego ojciec zginął w wypadku samochodowym w 1907 roku. Wiedzę w gimnazjum zdobywał w Mediolanie. Następnie podjął studia medyczne na Uniwersytecie w Pawii (1915-1921) z przerwą na posługę medyczną dla żołnierzy walczących podczas I wojny światowej. W 1922 roku złożył śluby zakonne w III Zakonie św. Franciszka, jednak nie został przyjęty do zakonu z uwagi na wątły stan zdrowa. Podobnie spotkał się z odmową jezuitów. Od 1923 roku pracował, jako praktykant medycyny i chirurgii, na Uniwersytecie w Padwie. 22 czerwca 1927 roku wstąpił do Zakonu Szpitalnego Świętego Jana Bożego (bonifratrzy) i przybrał imię Ryszard. Nowicjat odbywał w Brescii, gdzie posługiwał chorym w miejscowym szpitalu. Będąc słabego zdrowia rozchorował się na zapalenie płuc i został umieszczony w szpitalu bonifratrów w Gorycji. 18 kwietnia 1930 roku, z uwagi na pogarszający się stan zdrowia, przetransportowano go do Mediolanu, gdzie ostatnie dni życia spędził z rodziną matki. Zmarł w opinii świętości na gruźlicę w wieku 33 lat w szpitalu bonifratrów pw. św. Józefa. Całe swoje dorosłe, acz krótkie życie, poświęcił bezinteresownie chorym. Został pochowany na cmentarzu w rodzinnym mieście.I0501 Ryszard Pampuri[edytuj] Święty Ryszard Pampuri OH Erminio Filippo Pampuri Ilustracja Data i miejsce urodzenia 2 sierpnia 1897 Trivolzio k. Pawii Data i miejsce śmierci 1 maja 1930 Mediolan Czczony przez Kościół katolicki Beatyfikacja 4 października 1981 Plac Świętego Piotra przez Jana Pawła II...Więcej…
  • Bożena
    Bożena lubi że Mirka dołączył/a do nas
    Lut 24, 21:07
    0 1
    Bożena lubi to
  • Ewa
    Ewa skomentował(a) zdjęcie
    I0501 Wiwald z San Gimignano[edytuj] Błogosławiony Wiwald z San Gimignano Vivaldo Stricchi tercjarz Ilustracja Szczegóły ołtarza św. Wiwalda w kościele pod jego wezwaniem w Montaione (Raffaellino del Garbo, 1516). Data i miejsce urodzenia 1250 San Gimignano (Toskania) Data i miejsce śmierci 1 lub 2 maja 1320 k. Montaione (Toskania) Czczony przez Kościół katolicki Beatyfikacja 13 lutego 1908 (zatwierdzenie kultu) przez Piusa X Wspomnienie 1 lub 2 maja Wiwald z San Gimignano OFS, również Ubald[1], właśc. wł. Vivaldo Stricchi (ur. 1250 w San Gimignano w Toskanii, zm. 1 lub 2 maja 1320 w pustelni k. Montaione) − włoski tercjarz franciszkański[2], eremita, błogosławiony Kościoła katolickiego. Był uczniem i towarzyszem bł. Bartłomieja (Bertolda) z San Gimignano (właśc. Bartolo Buonpedoni), kapłana i duszpasterza chorych na trąd. Kiedy Bertold zachorował (1280) udał się z nim do leprozorium koło San Gimignano, gdzie pielęgnował i usługiwał mu przez 20 lat. Według XVI-wiecznego życiorysu Wiwald, po śmierci Bertolda (1300), udał się do boru Camporena (wł. Bosco di Camporena.) blisko Montaione w Toskanii, gdzie mieszkał w małej celi zrobionej w pniu kasztanowca. Cela ta była tak mała, że można było w niej tylko klęczeć. Wiwald zmarł mając 70 lat. Jego kult zatwierdził Pius X, również tercjarz franciszkański, 13 lutego 1908 roku. Dwa lata później papież zatwierdził kult Bertolda. Wspomnienie liturgiczne bł. Wiwalda obchodzone jest w Kościele rzymskokatolickim 1 maja za Martyrologium Rzymskim[3]. U franciszkanów dzień pamięci przypada na 2 maja.I0501 Wiwald z San Gimignano[edytuj] Błogosławiony Wiwald z San Gimignano Vivaldo Stricchi tercjarz Ilustracja Szczegóły ołtarza św. Wiwalda w kościele pod jego wezwaniem w Montaione (Raffaellino del Garbo, 1516). Data i miejsce urodzenia 1250 San Gimignano (Toskania) Data i miejsce śmierci 1 lub 2 ...Więcej…
  • Ewa
    Ewa skomentował(a) zdjęcie
    Różąniec za p Prezydenta ,sejm i rząd za wstawiennictwem św. Gaudioza bpa (+ V/VI w.) św Gaudiozy z Neapolu (+ok 455)
  • Ewa
    Ewa skomentował(a) zdjęcie
    II 15 czerwca Błogosławiona Jolenta, księżna, zakonnica Węgierskie imię Jolenta (Johelet) jest tylko jedno w wykazach hagiograficznych. Otrzymała to imię zapewne dla pamięci ciotki, królowej aragońskiej (+ 1251). Sama Błogosławiona była najczęściej jednak nazywana za życia Heleną. Według Jana Długosza imię Helena mieli nadać Jolencie Polacy, a księżna chętnie je przyjęła. Jolenta urodziła się w 1244 r. w Ostrzyhomiu jako ósme z rzędu dziecko węgierskiego króla Beli IV i Marii z cesarskiego rodu Laskarisów. Z jej najbliższej rodziny aż 4 osoby dostąpiły chwały ołtarzy: obie jej siostry - św. Kinga i św. Małgorzata Węgierska, ciotka - św. Elżbieta i stryjenka - bł. Salomea. Ówczesnym zwyczajem jako kilkuletnia dziewczynka Jolenta przybyła do Krakowa na dwór swej siostry, św. Kingi, żony Bolesława Wstydliwego, i tu się wychowywała. Bela IV miał bowiem w planie wydać ją za kogoś z książąt piastowskich. W 1256 r. zaręczył się z Jolentą książę kaliski, Bolesław. Miała wówczas 12 lat, podczas gdy książę liczył wówczas lat 35. Uroczysty ślub odbył się jednak dopiero dwa lata później za specjalną dyspensą papieską, gdy Jolenta miała lat 14. Ślubu udzielił biskup krakowski, Prandota. Z małżeństwa tego urodziły się trzy córki: Jadwiga, Elżbieta i Anna. Jolenta była wzorową żoną i matką. Swoją postawą wywierała wielki wpływ na otoczenie. W życie domowe wprowadziła klimat ładu, spokoju, szczerej pobożności i miłości. Wpływ księżnej tak dalece udzielił się mężowi, że potomność nadała mu przydomek Pobożnego. Jednak o jej udziale w zręcznej polityce męża wiadomości nie mamy. W roku 1257 zmarł książę Wielkopolski, Przemysł I, i prawem spadku cały ten obszar przeszedł pod panowanie Bolesława. Kochający książę Bolesław wciągał do swoich rządów także bł. Jolentę. W dokumentach podpisuje się nieraz sformułowaniem "umiłowana małżonka, pani Jolenta". Książę okazał się nie tylko doskonałym organizatorem i administratorem książęcych dzielnic kaliskiej i wielkopolskiej, ale również dobrym opiekunem Kościoła. Sprowadził franciszkanów do Kalisza, Gniezna, Obornik, Pyzdr i Śremu; uposażył w trzy wsie klaryski w Zawichoście, gdzie ksienią była wówczas bł. Salomea; powiększył także uposażenie cystersek w Ołoboku i benedyktynów w Mogilnie. Czynił to nie bez udziału żony. Jolenta chętnie opiekowała się także biednymi i chorymi. Po śmierci męża w kwietniu 1279 r. i szwagra, męża św. Kingi, Bolesława Wstydliwego, zwolniona już od obowiązków rodzinnych, postanowiła oddać się wyłącznie zbawieniu własnej duszy. Wraz z siostrą Kingą wstąpiła do klasztoru klarysek w Starym Sączu. Po śmierci Kingi przeniosła się w 1284 r. do klarysek w Gnieźnie. Nie wiemy, czy piastowała urząd ksieni (przełożonej), czy też wolała zostać zwykłą siostrą. Nekrolog z Lądu podaje jako datę jej śmierci w opinii świętości dzień 17 czerwca 1298 roku. Jej grób zasłynął wkrótce łaskami i cudami i stał się miejscem pielgrzymek. Jolenta musiała jednak długo czekać na swojego hagiografa. Dopiero w roku 1631 prymas polski, Jan Wężyk, wyznaczył komisję kanoniczną dla kościelnego procesu. Wtedy też dokonano otwarcia jej grobowca i przełożenia jej śmiertelnych szczątków do nowej trumienki. Zaczęto prowadzić księgę łask. Pierwszy żywot Jolenty ukazał się dopiero w roku 1723. W 1775 r. generał franciszkanów wyznaczył osobnego prokuratora dla sprawy tej beatyfikacji w osobie o. Franciszka Cybulskiego. Napisał on i ogłosił drukiem Życie i cuda wielkiej sługi Bożej Jolenty. Równocześnie król Stanisław August Poniatowski wniósł do Rzymu prośbę o formalną beatyfikację. Odbyła się ona 14 czerwca 1827 r. Leon XII wyznaczył na dzień święta Jolenty 17 czerwca (obecnie - 15 czerwca). Na skutek trudności, jakie stawiał ówczesny rząd pruski, uroczystości beatyfikacyjne mogły się odbyć w Wielkopolsce dopiero w roku 1834. Z tej okazji relikwie bł. Jolenty przeniesiono do kaplicy klarysek. Jolenta jest patronką archidiecezji gnieźnieńskiej oraz miasta Kalisza. W ikonografii bł. Jolenta przedstawiana jest w habicie klaryski. Czasami klęczy obok św. Kingi.II 15 czerwca Błogosławiona Jolenta, księżna, zakonnica Węgierskie imię Jolenta (Johelet) jest tylko jedno w wykazach hagiograficznych. Otrzymała to imię zapewne dla pamięci ciotki, królowej aragońskiej (+ 1251). Sama Błogosławiona była najczęściej jednak nazywana za życia Heleną. Według Jana Długos...Więcej…

O naszej stronie

Pomocnicy Królowej Różańca Świętego

Ta strona jest zarządzana przez Fundację Pomocnicy Królowej Różańca Świętego. Zapraszamy do zapoznania się z naszymi inicjatywami.

www.pkrs.org.pl

'':
ściemnij
przesuń
Głosowanie: