Loading...

Info

Święci każdego dnia

Święci każdego dnia

Prośby za wstawiennictwem świętych ,rozważania ich historii jak żyli jak tworzyli.

Męczennicy i wyznawcy; pustelnicy i ludzie aktywnie zaangażowani w życie codzienne; duchowni i świeccy; mędrcy i ludzie prości; królowie i łachmaniarze. Łączy ich jedno: Kościół oficjalnie uznał, iż w swoim życiu tak dobrze współpracowali z Bożą łaską, że dziś oglądają już Boga twarzą w twarz. Dziś mogą za nami orędować. I być wzorem dla tych, którzy szukają swojej drogi do Boga.

  • Utworzona: Maj 9 '16, 16:25
  • Admin: Ewa

Użytkownicy

Bieżące wiadomości

  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    3 czerwiec Św. Karol Lwanga, męczennik starogerm. Klar, charal, .carl mąż bohater, człowiek wolnego stanu Św. Karol Lwanga, męczennik. Do VIII wieku Afryka Północna wydała wielu świętych. Afryka Czarna Środkowa i Południowa zetknęła się z Kościołem w połowie XIX wieku. Do Ugandy chrześcijaństwo dotarło w latach dziewięćdziesiątych. W 1879 przybyli tam „biali ojcowie”, którzy spotkali się z przychylnością mieszkańców. Jednak w kilka lat później razem z anglikańskimi misjonarzami byli zmuszeni przez króla Mtera do opuszczenia kraju. Kiedy po jego śmierci wstąpił na tron Mwanga, rozpoczęło się krwawe prześladowanie chrześcijan. Ofiarą padli neofici katoliccy wśród nich dworzanie króla. 3 czerwca 1886 roku w Rubaga spalono owiniętego w trzcinową matę Karola Lwanga wodza plemienia Nagweya, który był przełożonym królewskich paziów. Miał 25 lat. W tym dniu razem z nim poniosło śmierć 12 towarzyszy. Towarzyszami męczeństwa Karola Lwangi byli paziowie króla, katolicy i protestanci. Najmłodszy to Kizito. Miał około czternaście lat. Karol Lwanga spłonął na stosie jako pierwszy. Sam ułożył drewno na opał. Modlił się za swego oprawcę – Ssenkole, a ten się potem nawrócił. Aby złamać ducha innych chrześcijan oprawcy bardzo znęcali się nad Karolem. Najpierw spalili mu nogi, a później spłonął cały. Jednym z męczenników był Gyavira Musoke. Był on synem znanego czarownika. Rodzina chciała, aby Gyavira został czarownikiem, a gdy ten odmówił, został wyrzucony z klanu swego ojca, co było najcięższą karą. W 1920 roku beatyfikował ich Benedykt XV Kanonizował Paweł VI (1964). Św. Karol jest patronem młodzieży i Akcji Katolickiej w Afryce.3 czerwiec Św. Karol Lwanga, męczennik starogerm. Klar, charal, .carl mąż bohater, człowiek wolnego stanu Św. Karol Lwanga, męczennik. Do VIII wieku Afryka Północna wydała wielu świętych. Afryka Czarna Środkowa i Południowa zetknęła się z Kościołem w połowie XIX wieku. Do Ugandy chrześcijaństwo d...Więcej…
  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    2 czerwca 2020wtorek Rok liturgiczny: A/II Dzień powszedni albo wspomnienie Świętych męczenników Marcelina i Piotra --------------------------------------- Marcelin i Piotr (zm. ok. 299 w Rzymie) – męczennicy chrześcijańscy i święci Kościoła katolickiego, wymieniani w modlitwie eucharystycznej (Communicantes) kanonu rzymskiego[1]. Ponieśli śmierć przez ścięcie w okresie panowania cesarza Dioklecjana (284-305). Według tradycji ich ciała zostały wrzucone do grobu, który sami musieli wykopać. Z niego wydobyła je święta Łucja i ponownie pochowała z należytą czcią[1]. Kult Cesarz Konstantyn I Wielki wystawił na ich grobie przy Via Labicana bazylikę, natomiast papież Wigiliusz imiona obu rzymskich męczenników umieścił w kanonie rzymskim[1]. W Rzymie znajdują się katakumby świętych przy Via Latina[a]. W jednej z krypt znajduje się fresk, przedstawiający obu męczenników wraz ze św. Gorgoniuszem i ze św. Tyburcjuszem obok Jezusa Chrystusa, stojącego pośrodku w postaci baranka[1]. Ich wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 2 czerwca[1]. W ikonografii św. Marceli przedstawiany jest w ornacie, św. Piotr w tunice. Ich atrybutami są: kielich i hostia, księga, krzyż, miecz, palma, zwój[1].2 czerwca 2020wtorek Rok liturgiczny: A/II Dzień powszedni albo wspomnienie Świętych męczenników Marcelina i Piotra --------------------------------------- Marcelin i Piotr (zm. ok. 299 w Rzymie) – męczennicy chrześcijańscy i święci Kościoła katolickiego, wymieniani w modlitwie eucharystycznej (Comm...Więcej…
  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    2 czerwca 2020wtorek Rok liturgiczny: A/II Dzień powszedni albo wspomnienie Świętych męczenników Marcelina i Piotra --------------------------------------- Marcelin i Piotr (zm. ok. 299 w Rzymie) – męczennicy chrześcijańscy i święci Kościoła katolickiego, wymieniani w modlitwie eucharystycznej (Communicantes) kanonu rzymskiego[1]. Ponieśli śmierć przez ścięcie w okresie panowania cesarza Dioklecjana (284-305). Według tradycji ich ciała zostały wrzucone do grobu, który sami musieli wykopać. Z niego wydobyła je święta Łucja i ponownie pochowała z należytą czcią[1]. Kult Cesarz Konstantyn I Wielki wystawił na ich grobie przy Via Labicana bazylikę, natomiast papież Wigiliusz imiona obu rzymskich męczenników umieścił w kanonie rzymskim[1]. W Rzymie znajdują się katakumby świętych przy Via Latina[a]. W jednej z krypt znajduje się fresk, przedstawiający obu męczenników wraz ze św. Gorgoniuszem i ze św. Tyburcjuszem obok Jezusa Chrystusa, stojącego pośrodku w postaci baranka[1]. Ich wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 2 czerwca[1]. W ikonografii św. Marceli przedstawiany jest w ornacie, św. Piotr w tunice. Ich atrybutami są: kielich i hostia, księga, krzyż, miecz, palma, zwój[1].2 czerwca 2020wtorek Rok liturgiczny: A/II Dzień powszedni albo wspomnienie Świętych męczenników Marcelina i Piotra --------------------------------------- Marcelin i Piotr (zm. ok. 299 w Rzymie) – męczennicy chrześcijańscy i święci Kościoła katolickiego, wymieniani w modlitwie eucharystycznej (Comm...Więcej…
  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    1 czerwca Święty Inigo z Oña, opat Inigo to germańska forma imienia Ignacy. Wspominany dziś Święty pochodził z okolic Bilbao. Żył najpierw jako pustelnik. Potem wstąpił do benedyktynów w Pena, w Aragonii. Po jakimś czasie znów wrócił do eremu i tam żył sub monachi habitu. Gdy Sanchez, król Nawarry, chciał w 1010 r. podporządkować opactwo w Oña reformie kluniackiej, wezwał Inigo do objęcia rządów w tym ośrodku. Dzięki nim opactwo zakwitło. Inigo zmarł 1 czerwca 1057 r. Nie jest rzeczą pewną, czy Aleksander III kanonizował go formalnie w 1163 r. Klemens XII przychylił się do prośby króla Hiszpanii Filipa V i kazał go wpisać do Martyrologium Rzymskiego. Inigo stał się patronem chrzcielnym św. Ignacego Loyoli.1 czerwca Święty Inigo z Oña, opat Inigo to germańska forma imienia Ignacy. Wspominany dziś Święty pochodził z okolic Bilbao. Żył najpierw jako pustelnik. Potem wstąpił do benedyktynów w Pena, w Aragonii. Po jakimś czasie znów wrócił do eremu i tam żył sub monachi habitu. Gdy Sanchez, król Nawarry, ...Więcej…
  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    1 czerwca Święty Justyn, męczennik Justyn urodził się na początku II w. we Flavia Neapolis (dzisiejszy Nablus w Samarii), w pogańskiej rodzinie. Po upadku Jerozolimy w 70 r. miasto było jednym z ważniejszych centrów kultury greckiej i rzymskiej na terenie Palestyny. Od młodości pasjonował się filozofią i problemami ogólnoludzkimi. Przebadał systemy Platona, Arystotelesa, Pitagorasa, epikurejczyków i modnych wówczas stoików. Jeszcze bardziej nurtowały go problemy religijne. W ten sposób zainteresował się judaizmem i chrześcijaństwem. Czytał Pismo św. i przyglądał się życiu chrześcijan. Badał ich naukę, obserwował ich obyczaje. Około roku 130 przyjął chrzest w Efezie. Stał się gorliwym wyznawcą. Justyn to najważniejszy apologeta chrześcijaństwa w II wieku. Wykorzystując autorytet, jaki sobie zdobył prawością charakteru i posiadaną wiedzą, zgromadził koło siebie uczniów i chętnie prowadził z nimi dyskusje na tematy filozoficzne, etyczne i religijne. Sam przekonany o tym, że tylko w chrześcijaństwie jest pełna prawda, dążył do tego, by i jego uczniowie byli o tym przekonani. Jednym z jego uczniów był Tacjan, późniejszy apologeta. Chętnie też spotykał się z filozofami pogańskimi i żydowskimi, aby żarliwie z nimi dyskutować na wspomniane tematy. W roku 135 spotkał się w Efezie z pewnym rabinem żydowskim, Tryfonem, i odbył z nim wielogodzinną dyskusję. Pamiątką tej rozmowy jest dzieło św. Justyna pod tytułem Dialog z Żydem Tryfonem. W tym czasie Justyn wydał też dwie apologie. Pierwszą z nich skierował do Rzymian, drugą zaś - formalnie do senatu rzymskiego. Wykazywał w nich odważnie, jak mylne poglądy mieli poganie o chrześcijanach i obalał zarzuty, stawiane wyznawcom Chrystusa przez pogan. Była to niemała odwaga. Od 100 lat wiara w Chrystusa była na państwowym indeksie. Od czasów Nerona chrześcijanie byli uważani za głównego wroga cesarstwa; należało ich tępić wszelkimi dostępnymi środkami. Nie odwołano krwawych edyktów, wydanych przez Nerona (54-68) i Domicjana (81-96). Za czasów Justyna panował wprawdzie raczej łagodny cesarz Antoninus Pius (138-161), wszakże za panowania cesarza-filozofa, Marka Aureliusza, prześladowanie wybuchło ponownie (161-180). Ofiarą właśnie tego prześladowania padł Justyn. Święty JustynJustyn kilkakrotnie toczył dysputy z filozofem Krescensem, zwalczając jego błędne teorie. Z tego powodu został oskarżony przez Krescensa wraz z sześcioma uczniami Charitonem, jego żoną Charytą, Euelpistem, Hieraksem, Peonem i Walerianem o wyznawanie chrześcijaństwa. Został aresztowany. Akta sądowe, które Rzymianie bardzo skrupulatnie prowadzili, zaginęły. Według podania wyrokiem sędziego Juniusza Rustyka został Justyn - jako obywatel rzymski - skazany na śmierć przez ścięcie głowy mieczem. Wyrok wykonano ok. 165 r. w Rzymie. Nie wiadomo, gdzie znajdują się relikwie Męczennika. Te, które są w Rzymie (w bazylice św. Wawrzyńca za Murami), w Kolonii oraz w Namur wydają się niepewne. Na Soborze Watykańskim I biskupi wnieśli prośbę, aby papież wprowadził Mszę świętą i teksty brewiarzowe na dzień święta św. Justyna, które obchodzono wówczas (do roku 1969) 14 kwietnia. Papież Pius IX przychylił się do ich prośby. Leon XIII w roku 1874 rozszerzył święto na cały Kościół. Kościół grecki obchodzi jego pamiątkę 1 czerwca. Tak jest i dzisiaj w Kościele łacińskim. W swoich pismach św. Justyn podjął pierwsze próby zbliżenia nauki chrześcijańskiej i filozofii greckiej. Justyn żył zaledwie ok. 100 lat po śmierci świętych Apostołów Piotra i Pawła, dlatego też jego dzieła są fundamentalnymi źródłami dla zapoznania się z ówczesną sytuacją Kościoła, jego organizacją i wewnętrzną strukturą, z obrzędami i liturgią. Warto podkreślić, że Justyn był człowiekiem świeckim, który wykorzystał swoją wiedzę dla obrony wiary chrześcijańskiej. W ikonografii Święty przedstawiany jest w chwili, gdy wręcza swoją "Apologię" cesarzowi Hadrianowi.1 czerwca Święty Justyn, męczennik Justyn urodził się na początku II w. we Flavia Neapolis (dzisiejszy Nablus w Samarii), w pogańskiej rodzinie. Po upadku Jerozolimy w 70 r. miasto było jednym z ważniejszych centrów kultury greckiej i rzymskiej na terenie Palestyny. Od młodości pasjonował się filozo...Więcej…
  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    1 czerwca 2020poniedziałek Rok liturgiczny: A/II Święto Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła ---------------- Ps 87, 1-3. 5-6 Kościół nie zginie, Bóg jest w jego wnętrzu Albo: Tyś wielką chlubą Kościoła świętego Gród Jego wznosi się na świętych górach: umiłował Pan bramy Syjonu bardziej niż wszystkie namioty Jakuba. Wspaniałe rzeczy głoszą o tobie, miasto Boże. Kościół nie zginie, Bóg jest w jego wnętrzu Albo: Tyś wielką chlubą Kościoła świętego O Syjonie powiedzą: „Każdy człowiek narodził się na nim, a Najwyższy sam go umacnia”. Pan zapisuje w księdze ludów: „Oni się tam narodzili”. Kościół nie zginie, Bóg jest w jego wnętrzu Albo: Tyś wielką chlubą Kościoła świętego1 czerwca 2020poniedziałek Rok liturgiczny: A/II Święto Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła ---------------- Ps 87, 1-3. 5-6 Kościół nie zginie, Bóg jest w jego wnętrzu Albo: Tyś wielką chlubą Kościoła świętego Gród Jego wznosi się na świętych górach: umiłował Pan bramy Syjonu bardziej niż wszy...Więcej…
  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    31 maja 2020niedziela Rok liturgiczny: A/II -------- Święto Nawiedzenia NMP Maryja prawdopodobnie odbywała całą drogę z Nazaretu do Ain Karim, czy może nawet do Hebronu, zapewne pieszo. Kto wymyślił to święto? Uroczystość Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny wprowadził do swojego zakonu św. Bonawentura w roku 1263. Kiedy zaś powstała wielka schizma na Zachodzie, wtedy to święto rozszerzył na cały Kościół papież Bonifacy IX w roku 1389, aby uprosić za przyczyną Maryi jedność w Kościele Chrystusowym. Sobór w Bazylei to święto zatwierdził, a papież Pius IX podniósł je do rzędu świąt drugiej klasy (w roku 1850). Dotąd święto Nawiedzenia obowiązywało dnia 2 lipca. Obecnie (1969) zostało przeniesione na dzień ostatniego maja. Tak więc, jak święto Matki Bożej Królowej Polski rozpoczyna miesiąc maj, poświęcony Królowej nieba i ziemi, tak święto Nawiedzenia Matki Bożej zamyka jakby złotą klamrą ten najpiękniejszy w roku miesiąc maryjny. W Kościele Wschodnim święto to obchodzono wcześniej również dnia 2 lipca. Opis wydarzenia Dokładny opis wydarzenia Nawiedzenia zostawił nam św. Łukasz w swojej Ewangelii: „W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w (pokoleniu) Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydala ona okrzyk i powiedziała: «Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana». Wtedy Maryja rzekła: «Wielbi dusza moja Pana, i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy. Bo wejrzał na uniżenie Służebnicy swojej. Oto błogosławić mnie będę wszystkie pokolenia, gdyż wielkie rzeczy uczynił Mi Wszechmocny. Święte jest Jego imię — a swoje miłosierdzie na pokolenia i pokolenia (zachowuje) dla tych, co się Go boją. On przejawia moc ramienia swego, rozprasza (ludzi) pyszniących się zamysłami serc swoich. Strąca władców z tronu, a wywyższa pokornych. Głodnych nasyca dobrami, a bogatych z niczym odprawia. Ujął się za sługą swoim, Izraelem, pomny na miłosierdzie swoje — jak przyobiecał naszym ojcom — na rzecz Abrahama i jego potomstwa na wieki». Maryja pozostała u niej około trzech miesięcy; potem powróciła do domu”. Tradycja wskazuje, że całe to wydarzenie miało miejsce w Ain Karim, w osadzie odległej na zachód od Jerozolimy ok. 7 kilometrów. Miejsce położone w kotlinie jest pełne zieleni, tak iż wśród pustkowia gór stanowi prawdziwą oazę. Są tu dzisiaj dwa sanktuaria: nawiedzenia św. Elżbiety i narodzenia św. Jana Chrzciciela. Pierwsze znajduje się na zboczu wzgórza za miastem i ma kształt krypty, która była kiedyś zapewne częścią większego sanktuarium. Obok są ruiny kościoła z czasów krzyżowców. Kościół narodzenia św. Jana jest w samym mieście i pochodzi z wieku XIII. Jednak był tu poprzednio inny kościół z wieku V, po którym został napis mozaikowy: „Bądźcie pozdrowieni męczennicy Boga”. W pobliżu Ain Karim jest nadto grota — kaplica na pamiątkę pobytu św. Jana na pustyni, kiedy opuścił dom rodzinny. W roku 1924 Franciszkanie zbudowali tu mały klasztor. Maryja prawdopodobnie odbywała całą drogę z Nazaretu do Ain Karim, czy jak chcą niektórzy bibliści, może nawet do Hebronu, zapewne pieszo. Omijać musiała Samarię. Być może, że przyłączyła się do jakiejś pielgrzymki, idącej do Jerozolimy. Trudno bowiem przypuścić, aby szła sama w tak długą drogę, która mogła wynosić ok. 150 kilometrów. Spieszy Maryja, aby podzielić się z Elżbietą, swoją krewną, wiadomością, otrzymaną od anioła w chwili zwiastowania, że została wybraną na matkę Zbawiciela świata. Chciała także pogratulować Elżbiecie, że poczęła w starości swojej tak długo oczekiwanego syna. Zachariasz był jeszcze niemową.31 maja 2020niedziela Rok liturgiczny: A/II -------- Święto Nawiedzenia NMP Maryja prawdopodobnie odbywała całą drogę z Nazaretu do Ain Karim, czy może nawet do Hebronu, zapewne pieszo. Kto wymyślił to święto? Uroczystość Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny wprowadził do swojego zakonu św. Bonawen...Więcej…
  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    0601 św. Gwen z Brittany, św. Justyn męcz.*, św. Nicomedes, św. Ronan, św. Whyte, św. Wistan, św. Symeon z Syrakuz, św. Kaprazjusz z Lerynu, św. Pamphilus z Cezarei, św. Inigo, św. Proculus Żołnierz, św. Proculus Biskup, św. Theobald z Alba.
  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    0602 Bł. Sadok, kapłan, męczennik hebr. saduk światy, sprawiedliwy Bł. Sadok, kapłan, męczennik – być może, był uczniem św. Dominika. Działał na Węgrzech w Lorch. Przeor dominikanów w Zagrzebiu i w Sandomierzu. w zimie 1259/1260? roku podczas drugiego najazdu Tatarów na Polskę najeźdźcy podstępem zdobyli Sandomierz. Zginęło wtedy wielu mieszkańców. Część z nich wraz z przeorem i 49 dominikanami została wymordowana w kościele św. Jakuba, dokąd się schroniła. Kult bł. Sadoka i jego towarzyszy został zatwierdzony w 1807 roku. W IKONOGRAFII bł. Sadok przedstawiany jest z towarzyszami w dominikańskich habitach czyta im z otwartej księgi; niekiedy ukazywany jest w scenie męczeństwa przeszywany strzałami.0602 Bł. Sadok, kapłan, męczennik hebr. saduk światy, sprawiedliwy Bł. Sadok, kapłan, męczennik – być może, był uczniem św. Dominika. Działał na Węgrzech w Lorch. Przeor dominikanów w Zagrzebiu i w Sandomierzu. w zimie 1259/1260? roku podczas drugiego najazdu Tatarów na Polskę najeźdźcy podstępem...Więcej…
  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    2 czerwiec Św. Marceli (n) i św. Piotr, męczennicy łac. Marcelli starożytny ród patrycjuszowski gr. petra skała, opoka, odpowiednik aram. kefas Św. Marceli (n) i św. Piotr, męczennicy (+299/304?) – Marceli był kapłanem, Piotr miał święcenia mniejsze – egzorcysty Ponieśli śmierć w Rzymie podczas prześladowań za czasów Dioklecjana. Według św. Damazego papieża – który w napisanym epitafium stwierdza, że dzięki nim został chrześcijaninem – kazano im wykopać grób, potem ścięto i do niego wrzucono. Doznawali wielkiej czci. Ich imiona zostały włączone do kanonu Mszy św. Nad ich grobem przy Via Labicana wzniesiono bazylikę. W IKONOGRAFII św. Marceli przedstawiany jest w ornacie, św. Piotr w tunice. Ich atrybutami są: kielich i hostia, księga, krzyż, miecz, palma, zwój.2 czerwiec Św. Marceli (n) i św. Piotr, męczennicy łac. Marcelli starożytny ród patrycjuszowski gr. petra skała, opoka, odpowiednik aram. kefas Św. Marceli (n) i św. Piotr, męczennicy (+299/304?) – Marceli był kapłanem, Piotr miał święcenia mniejsze – egzorcysty Ponieśli śmierć w Rzymie podczas p...Więcej…

Moja Tablica

Musisz się zalogować, aby komentować
jakubowski
Lis 22 '16, 06:26
ciekaw strone bede pisal naiei kometarze i o świetym łukasz
Ewa
Cze 9 '16, 15:40
Anna, Bertrand, Efrem, Felicjan, Józef, Kanimir, Kolumb, Maksymian, Pelagia, Prosimir, Ryszard, Sylwester i Sylwestra.
Ewa
Cze 2 '16, 20:31
św. Marcelin (zm. ok 288) – prezbiter, męczennik
św. Marcelin I (zm. 304) – papież
św. Marcelin Champagnat (1789-1840) – francuski ksiądz, założyciel Braci Szkolnych Marystów
Zobacz też:
Ewa
Cze 2 '16, 20:31
Fotyn z Lyonu[edytuj]
Święty
Fotyn z Lyonu
biskup
męczennik
Vitrail de St-Pothin par Bégule.jpg
Witraż ze św. Potynem w kościele jego imienia w Lyonie (Eglise St-Pothin de Lyon)
Data urodzenia ok. 87
Data śmierci 177
Lugdunum (dzis. Lyon)
Czczony przez
Kościół/
wyznanie katolicki
Wspomnienie 2 czerwca
Patron diecezji lyońskiej
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Fotyn[1], również Potyn (ur. ok. 87, zm. w 177 w Lugdunum)[2] – pierwszy biskup Lyonu (ok. 150-177), ewangelizator Galii[2], męczennik chrześcijański i święty katolicki.

Śmierć męczeńską poniósł, wraz z 47. towarzyszami, podczas prześladowania chrześcijan w Lugdunum (dzis. Lyon).

Jego następcą został św. Ireneusz z Lyonu (177-202).

Wspomnienie liturgiczne św. Fotyna obchodzone jest w Kościele katolickim w grupie męczenników liońskich w dniu 2 czerwca[1].
Fotyn z Lyonu[edytuj]
Święty
Fotyn z Lyonu
biskup
męczennik
Vitrail de St-Pothin par Bégule.jpg
Witraż ze św. Potynem w kościele jego imienia w Lyonie (Eglise...Więcej…
Ewa
Cze 2 '16, 20:22
Fotyn[edytuj]
Fotyn – imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego, wywodzące się od słowa φως (phos), oznaczającego "światło, jasność". Fotyn oznacza "należący do Focjusza, pochodzący od Focjusza", przy czym imię Focjusz powstało bezpośrednio od słowa phōs, phōtós. W Kościele katolickim istnieje trzech świętych o tym imieniu[1]. Patronem imienia jest m.in. św. Fotyn, pierwszy biskup Lyonu[2].

Żeńskim odpowiednikiem jest Fotyna.

Fotyn imieniny obchodzi

2 czerwca, jako wspomnienie św. Fotyna, wspominanego razem z towarzyszami
Fotyn[edytuj]
Fotyn – imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego, wywodzące się od słowa φως (phos), oznaczającego "światło, jasność". Fotyn oznacza "należący do Focjusza, pochod...Więcej…
Ewa
Cze 2 '16, 20:20
Ewa Hołowińska
11 min
Eugeniusz I[edytuj]
Eugeniusz I
Eugenius
Święty Kościoła katolickiego
Papież
Eugeniusz I
Miejsce urodzenia Rzym
Data i miejsce śmierci 2 czerwca 657
Rzym
Wyznanie chrześcijaństwo
Kościół rzymskokatolicki
Pontyfikat 10 sierpnia 654
Święty
Eugeniusz
Wspomnienie 2 czerwca
Eugeniusz I, (ur. w Rzymie, zm. 2 czerwca 657 w tamże[1]) – święty katolicki, papież w okresie od 10 sierpnia 654 do 2 czerwca 657[2].
Zdjęcie użytkownika Ewa Hołowińska.
Ewa Hołowińska
11 min
Eugeniusz I[edytuj]
Eugeniusz I
Eugenius
Święty Kościoła katolickiego
Papież
Eugeniusz I
Miejsce urodzenia Rzym
Dat...Więcej…
Ewa
Cze 2 '16, 20:18
Florianna[edytuj]
Florianna, Floriana — imię żeńskie; żeński odpowiednik imienia Florian[1], które z kolei pochodzi od łac. florus – "kwitnący"[2] i oznacza "należący do Florusa". Florianna jest nadawana w Polsce od XV wieku, a po raz pierwszy zapisana była w formie Floryjana. Zanotowano także zdrobnienie Floszka, oraz drugie, Tworka, które mogło pochodzić od Florianny z substytucją polską (jak Florian → Tworzyjan), lub też od imion rodzimych zaczynających się na Tworzy-[3].

Florianna, Floriana imieniny obchodzi:

2 czerwca, jako wspomnienie św. Florianny lub Flory[4];
9 lipca, jako wspomnienie św. Florianny, wspominanej razem ze św. Faustyną[5].
Florianna[edytuj]
Florianna, Floriana — imię żeńskie; żeński odpowiednik imienia Florian[1], które z kolei pochodzi od łac. florus – "kwitnący"[2] i oznacza "należący do Florusa&...Więcej…
Ewa
Cze 2 '16, 17:46
Domna[edytuj]
Domna — imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, notowane w Polsce już od 1438 roku[1], wywodzące się od łacińskiego przydomka Domna, pochodzącego od celt. Domnus, Donnus lub łac. Dominus ("Pan")[2].

Domna imieniny obchodzi:

2 czerwca, jako wspomnienie św. Domny, wspomninanej razem ze śwśw. Blandyną i Fotynem oraz innymi towarzyszami[3]
Domna[edytuj]
Domna — imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, notowane w Polsce już od 1438 roku[1], wywodzące się od łacińskiego przydomka Domna, pochodzącego od celt. Domnus, Donnus lub łac. Do...Więcej…
Ewa
Cze 2 '16, 17:45
Blandyna z Lyonu[edytuj]
Święta
Blandyna z Lyonu
dziewica
męczennica
ND de Fourvière Vitrail 250709 20.jpg
Data śmierci zm. 177
Lugdunum (dzis. Lyon)
Czczony przez
Kościół/
wyznanie katolicki, prawosławny
Wspomnienie 2 czerwca (kat.),
25 lipca/7 sierpnia (praw.)
Atrybuty gałąź palmowa, lwy
Patronka pokojówek i dziewic
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Blandyna z Lyonu, cs. Blandina Lionskaja[1] (zm. 177 w Lugdunum)[2] − niewolnica, dziewica[1] i męczennica chrześcijańska, święta katolicka oraz prawosławna.

Poniosła śmierć męczeńską, w czasach prześladowania chrześcijan, za panowania cesarza Marka Aureliusza (161-180). Nieugiętą chrześcijankę rzucono spętaną siecią na pożarcie dzikim zwierzętom, a gdy te nie uczyniły jej nic złego, poddano ją okrutnym torturom, a następnie dobito.

Według jednego z przekazów została ścięta mieczem[2].
Blandyna z Lyonu[edytuj]
Święta
Blandyna z Lyonu
dziewica
męczennica
ND de Fourvière Vitrail 250709 20.jpg
Data śmierci zm. 177
Lugdunum (dzis. Lyon)Więcej…
Ewa
Cze 2 '16, 14:48
Dnia 3-go czerwca w Arezzo w Toskanii męczeństwo św. braci Pergentyna i Laurentyna, którzy za prześladowania decjańskiego, jakkolwiek młodzi wiekiem, wycierpieli bardzo okrutne męczarnie i wreszcie po wielu cudach zostali straceni.
W Konstantynopolu śmierć męczeńska św. Lucyliana i czterech dzieci: Klaudiusza, Hipacjosza, Pawła i Dionizjusza. Lucylian stał się z kapłana bałwochwalczego chrześcijaninem i został po różnych męczarniach wraz z wymienionymi chłopcami wrzucony do ognistego pieca, z którego jednak wyszli nienaruszeni, gdyż nagły deszcz ugasił płomienie. Ostatecznie starosta kazał przybić św. Wyznawcę do krzyża, chłopców zaś pościnać.
Tamże pamiątka św. Pauli, Dziewicy i Męczenniczki. Ponieważ zbierała krew wcześniej wymienionych Męczenników, pochwycono ją, biczowano, wrzucono w ogień i w końcu ścięto mieczem na tym samym miejscu, na którym został ukrzyżowany św. Lucylian.
W Cordobie w Hiszpanii pamiątka św. Izaaka, mnicha, który radośnie przelał krew swoją za wiarę Chrystusową.
W Kartaginie uroczystość św. Cecyliusza, kapłana, który nawrócił św. Cypriana do prawdziwej wiary.
W okolicy Orleanu pamiątka św. Lipharda, kapłana i Wyznawcy. - W Luce w Toskanii uroczystość św. Dawina, Wyznawcy. - W Anagni pamiątka św. Oliwy, Dziewicy.
W Paryżu uroczysty obchód św. Klotyldy, królowej, na której prośby małżonek jej, król Chlodwik, przyjął wiarę chrześcijańską.
Dnia 3-go czerwca w Arezzo w Toskanii męczeństwo św. braci Pergentyna i Laurentyna, którzy za prześladowania decjańskiego, jakkolwiek młodzi wiekiem, wycierpieli bardzo okrutne męczarnie i wreszcie po...Więcej…
Strony: 1 2 3 »

Forum

Temat Ostatnia odpowiedź
Nie ma jeszcze tematów, napisz pierwszy.
'':
ściemnij
przesuń
Głosowanie: