Loading...

Info

Święci każdego dnia

Święci każdego dnia

Prośby za wstawiennictwem świętych ,rozważania ich historii jak żyli jak tworzyli.

Męczennicy i wyznawcy; pustelnicy i ludzie aktywnie zaangażowani w życie codzienne; duchowni i świeccy; mędrcy i ludzie prości; królowie i łachmaniarze. Łączy ich jedno: Kościół oficjalnie uznał, iż w swoim życiu tak dobrze współpracowali z Bożą łaską, że dziś oglądają już Boga twarzą w twarz. Dziś mogą za nami orędować. I być wzorem dla tych, którzy szukają swojej drogi do Boga.

  • Utworzona: Maj 9 '16, 16:25
  • Admin: Ewa

Użytkownicy

Bieżące wiadomości

  • Ewa
    Ewa
    1223

    św. Jan Kanty (poza Polską)
    Jan Kanty
    Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania
    Zobacz też: Jan Kanty (imię) i innych świętych o imieniu Jan.
    Święty
    Jan Kanty
    Jan z Kęt
    Jan Wacięga
    prezbiter
    Ilustracja
    Pomnik św. Jana Kantego na rynku w Kętach.
    Data i miejsce urodzenia 23 lub 24 czerwca 1390
    Kęty
    Data i miejsce śmierci 24 grudnia 1473
    Kraków
    Czczony przez Kościół katolicki
    Beatyfikacja 27 września 1680
    przez bł. Innocentego XI
    Kanonizacja 16 lipca 1767
    przez Klemensa XIII
    Wspomnienie 20 października
    Atrybuty toga, biret, lilia
    Patron Polski i Litwy, archidiecezji krakowskiej, diecezji bielsko-żywieckiej, Krakowa, Kęt, profesorów, nauczycieli i studentów, szkół katolickich, "Caritasu" i Papieskiego Kolegium Polskiego w Rzymie
    Szczególne miejsca kultu kościół św. Anny w Krakowie
    Commons Multimedia w Wikimedia Commons
    Wikicytaty Cytaty w Wikicytatach
    Jan Kanty (również Jan z Kęt lub Jan Wacięga; ur. 23 lub 24 czerwca 1390 w Kętach, zm. 24 grudnia 1473 w Krakowie) – prezbiter, polski święty Kościoła katolickiego.
    1223

    św. Jan Kanty (poza Polską)
    Jan Kanty
    Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania
    Zobacz też: Jan Kanty (imię) i innych świętych o imieniu Jan.
    Święty
    Jan Kanty
    Jan z Kęt
    Jan Wacięga
    prezbiter
    Ilustracja
    Pomni...Więcej…
  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    IV0923 o. Pio
  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    I 0522 Święta Humilitas Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania Święta Humilitas Rosanna di Negusanti Opatka walombrozjańska Ilustracja Data i miejsce urodzenia 1226 Faenza Data i miejsce śmierci 1310 Florencja Czczona przez Kościół katolicki Kanonizacja 27 stycznia 1720 (aprobata kultu) przez Klemensa XI Wspomnienie 22 maja Atrybuty kaptur z owczej skóry Patronka Faenza Commons Multimedia w Wikimedia Commons Święta Humilitas z Faenzy (właściwie Rosanna di Negusanti) (ur. 1226 w Faenzie, zm. 22 maja 1310 we Florencji) – zakonnica i mistyczka, założycielka kobiecej kongregacji walombrozjanów, święta Kościoła katolickiego.I 0522 Święta Humilitas Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania Święta Humilitas Rosanna di Negusanti Opatka walombrozjańska Ilustracja Data i miejsce urodzenia 1226 Faenza Data i miejsce śmierci 1310 Florencja Czczona przez Kościół katolicki Kanonizacja 27 stycznia 1720 (aprobata kultu) prze...Więcej…
  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    IV0923 o. Pio
  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    dziś 1223 św. Dagobert II z Austrii, Dagobert II Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania Święty Dagobert król męczennik Ilustracja Data i miejsce urodzenia ok. 650 Państwo frankijskie Data i miejsce śmierci 23 grudnia 679 Woëvre k. Stenay Czczony przez Kościół katolicki Wspomnienie 23 grudnia Commons Multimedia w Wikimedia Commons król Franków (Austrazja) Okres od 676 do 679 Poprzednik Chlodwig III Następca Teuderyk III Dane biograficzne Dynastia Merowingowie Ojciec Sigebert III Dagobert II, znany jako Święty Dagobert (ur. ok. 650 k. Stenay, zm. 23 grudnia 679 w Woëvre)[1] – pochodzący z dynastii Merowingów król Austrazji w latach 676-679, syn św. Zygisberta (Sigiberta III), święty Kościoła katolickiego.dziś 1223 św. Dagobert II z Austrii, Dagobert II Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania Święty Dagobert król męczennik Ilustracja Data i miejsce urodzenia ok. 650 Państwo frankijskie Data i miejsce śmierci 23 grudnia 679 Woëvre k. Stenay Czczony przez Kościół katolicki Wspomnienie 23 grudnia ...Więcej…
  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    IV0923 o. Pio
  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    IV0923 o. Pio
  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    dziś 1223 Dziesięciu Męczenników z Krety, Moni Arkadiu Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania Moni Arkadiu Μονή Αρκαδίου Moni Arkadiu Państwo Grecja Miejscowość okolice Retimno Kościół Grecki Kościół Prawosławny Rodzaj klasztoru monaster Archimandryta Anthimos Kalpakis Typ zakonu męski Data budowy XVI w. Położenie na mapie Grecji Mapa lokalizacyjna Grecji Moni Arkadiu Moni Arkadiu Ziemia35°18′36″N 24°37′46″E Commons Multimedia w Wikimedia Commons Strona internetowa klasztoru Wenecki kościół barokowy w Moni Arkadiu Arkadi (gr. Μονή Αρκαδίου, Moni Arkadiou) – klasztor z XVI w. położony w odległości 23 km na południowy wschód od Retimno na Krecie. Jest słynny jako miejsce zażartej walki z Turkami w trakcie powstania na Krecie w latach 1866–1869. Jest to dla mieszkańców Krety i Greków miejsce pamięci narodowej, pomnik męczeństwa i walki o niepodległość. W listopadzie 1866 Turcy otoczyli klasztor w sile 15 tys. żołnierzy i 30 dział. W klasztorze ukrywało się kilkuset powstańców i około 700 kobiet i dzieci. Po kilku dniach oblężenia Turcy przedarli się przez mury. Kobiety i dzieci ukryły się w prochowni i zdecydowano o wysadzeniu jej w powietrze. Zginęło 700 kobiet i dzieci oraz kilkuset żołnierzy tureckich. Wydarzenie to odbiło się szerokim echem w Europie i miało duże znaczenie dla powstania republiki Krety w 1898.dziś 1223 Dziesięciu Męczenników z Krety, Moni Arkadiu Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania Moni Arkadiu Μονή Αρκαδίου Moni Arkadiu Państwo Grecja Miejscowość okolice Retimno Kościół Grecki Kościół Prawosławny Rodzaj klasztoru monaster Archimandryta Anthimos Kalpakis Typ zakonu męski Data bud...Więcej…
  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    IV0922 Proces beatyfikacyjny o. Pio - na przyśpieszenie którego nalegał sam Jan Paweł II, który poznał stygmatyka podczas wizyty w San Giovanni Rotondo w 1947 r., a jako biskup krakowski w 1962 r. prosił o. Pio o uzdrowienie z choroby nowotworowej Wandy Półtawskiej - rozpoczął się 20 marca 1983 r. Uroczystość beatyfikacyjna odbyła się 2 maja 1999 r. 16 czerwca 2002 r. o. Pio został ogłoszony świętym. 16 czerwca w Rzymie Papież Jan Paweł II kanonizował błogosławionego ojca Pio. Włosi czekali na ten dzień od 34 lat. Beatyfikacja w 1999 r. zgromadziła milionowe rzesze na Placu św. Piotra, przed Bazyliką św. Jana na Lateranie i w San Giovanni Rotondo. POdczas kanonizacji, aby nie zdezorganizować ruchu na rzymskich ulicach i dworcach, zdecydowano o otwarciu dla pielgrzymów stacji kolejowej w Watykanie. Czciciele ojca Pio przybyli z całego świata. Nikt nie ma wątpliwości, że jest to najpopularniejszy święty na progu XXI wieku. Już za życia nazywany był świętym. Sprawiły to nadzwyczajne dary, jakie posiadał: uzdrawianie z ciężkich chorób, czytanie w myślach innych ludzi, bilokacja - czyli przebywanie w dwu miejscach jednocześnie, a nade wszystko stygmaty. Włoski kapucyn z San Giovanni Rotondo jest pierwszym kapłanem, który dostąpił łaski noszenia na swym ciele ran Chrystusa. Przybicie do krzyża Pierwsze oznaki stygmatyzacji ojca Pio wystąpiły niecały miesiąc po święceniach kapłańskich, które kapucyn przyjął 10 sierpnia 1910 r. Jednak na osiem lat zniknęły, pozostawiając jedynie ból. Stały się widzialne 20 września 1918 roku. Tego dnia ojciec Pio modlił się w zakonnym chórze. Gdy klęczał przed krucyfiksem, ogarnęła go senność i głęboki spokój „nie do opisania”. Wtedy ujrzał tajemniczą Osobę, którą po raz pierwszy zobaczył w tym samym miejscu 5 sierpnia tego samego roku. Tym razem jednak Postać miała przebite ręce i nogi oraz bok, które broczyły krwią. „Zdawało mi się, że umieram i byłbym umarł z pewnością, gdyby Pan nie podtrzymał mojego serca, które chciało wyskoczyć z piersi” - pisał do prowincjała o. Benedykta z San Marco in Lamis. Nie wahał się nazwać w liście tego, co go spotkało ukrzyżowaniem. Odwiedziny niezwykłej Osoby zakończyły się, a ojciec Pio zauważył, że jego ręce, nogi i bok zostały przebite i broczą krwią. „Czuję w sobie nieustanny szmer, przypominający szemranie niewielkiego wodospadu wyrzucającego stale krew” - zwierzył się prowincjałowi. Wedle świadectw lekarzy i współbraci, stygmatyk tracił dziennie jedną filiżankę krwi. Ojciec prowincjał kazał sfotografować rany i przesłał zdjęcia do Watykanu, a następnie poprosił dr. Romanellego o ocenę sprawy z punktu widzenia medycyny. Lekarz w sprawozdaniu napisał: „Obrażenia widoczne na dłoniach pokryte są błoną czerwonobrązowej barwy bez punktu krwawiącego i opuchlizny. Brak również śladów zapalenia sąsiednich tkanek. Przekonany jestem, a wręcz pewny, iż nie są to rany powierzchniowe, gdyż przyciskając równocześnie dłoń kciukiem, zaś palcem wskazującym wierzch ręki, czuje się wyraźnie, iż w środku jest puste miejsce. Obrażenia stóp mają podobny charakter. W boku istnieje wyraźne nacięcie, równoległe do żeber, długie na siedem do ośmiu centymetrów”. Podobne opinie co do nadprzyrodzonej natury ran wydali inni lekarze, ale wkrótce świat medyczny podzielił się w ocenie przyczyn powstania stygmatów. Ojca Pio oskarżono o autosugestię, histerię. Taką opinię wydał (choć nie na podstawie osobistych badań) m.in. sławny lekarz i psycholog ojciec Agostino Gemelli. Uważał on, że rany kapucyna z San Giovanni Rotondo mogą być wywołane autosugestią podobną do ideoplastii, czyli interakcji umysłu i materii.IV0922 Proces beatyfikacyjny o. Pio - na przyśpieszenie którego nalegał sam Jan Paweł II, który poznał stygmatyka podczas wizyty w San Giovanni Rotondo w 1947 r., a jako biskup krakowski w 1962 r. prosił o. Pio o uzdrowienie z choroby nowotworowej Wandy Półtawskiej - rozpoczął się 20 marca 1983 r. U...Więcej…
  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    I 0522 Bazyliszek (męczennik) Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania Święty Bazyliszek męczennik[a] ilustracja Data urodzenia w III wieku Data i miejsce śmierci 22 maja ok. 308 Komana (Pont) Czczony przez Kościół katolicki Cerkiew prawosławną Wspomnienie 3 marca i 22 maja[b] 16 marca i 4 czerwca[c] Bazyliszek, cs. Muczenik Wasilisk (zm. 22 maja ok. 308 w Komanie (Pont) – męczennik chrześcijański, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego.I 0522 Bazyliszek (męczennik) Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania Święty Bazyliszek męczennik[a] ilustracja Data urodzenia w III wieku Data i miejsce śmierci 22 maja ok. 308 Komana (Pont) Czczony przez Kościół katolicki Cerkiew prawosławną Wspomnienie 3 marca i 22 maja[b] 16 marca i 4 czer...Więcej…

Moja Tablica

Musisz się zalogować, aby komentować
jakubowski
Lis 22 '16, 06:26
ciekaw strone bede pisal naiei kometarze i o świetym łukasz
Ewa
Cze 9 '16, 15:40
Anna, Bertrand, Efrem, Felicjan, Józef, Kanimir, Kolumb, Maksymian, Pelagia, Prosimir, Ryszard, Sylwester i Sylwestra.
Ewa
Cze 2 '16, 20:31
św. Marcelin (zm. ok 288) – prezbiter, męczennik
św. Marcelin I (zm. 304) – papież
św. Marcelin Champagnat (1789-1840) – francuski ksiądz, założyciel Braci Szkolnych Marystów
Zobacz też:
Ewa
Cze 2 '16, 20:31
Fotyn z Lyonu[edytuj]
Święty
Fotyn z Lyonu
biskup
męczennik
Vitrail de St-Pothin par Bégule.jpg
Witraż ze św. Potynem w kościele jego imienia w Lyonie (Eglise St-Pothin de Lyon)
Data urodzenia ok. 87
Data śmierci 177
Lugdunum (dzis. Lyon)
Czczony przez
Kościół/
wyznanie katolicki
Wspomnienie 2 czerwca
Patron diecezji lyońskiej
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Fotyn[1], również Potyn (ur. ok. 87, zm. w 177 w Lugdunum)[2] – pierwszy biskup Lyonu (ok. 150-177), ewangelizator Galii[2], męczennik chrześcijański i święty katolicki.

Śmierć męczeńską poniósł, wraz z 47. towarzyszami, podczas prześladowania chrześcijan w Lugdunum (dzis. Lyon).

Jego następcą został św. Ireneusz z Lyonu (177-202).

Wspomnienie liturgiczne św. Fotyna obchodzone jest w Kościele katolickim w grupie męczenników liońskich w dniu 2 czerwca[1].
Fotyn z Lyonu[edytuj]
Święty
Fotyn z Lyonu
biskup
męczennik
Vitrail de St-Pothin par Bégule.jpg
Witraż ze św. Potynem w kościele jego imienia w Lyonie (Eglise...Więcej…
Ewa
Cze 2 '16, 20:22
Fotyn[edytuj]
Fotyn – imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego, wywodzące się od słowa φως (phos), oznaczającego "światło, jasność". Fotyn oznacza "należący do Focjusza, pochodzący od Focjusza", przy czym imię Focjusz powstało bezpośrednio od słowa phōs, phōtós. W Kościele katolickim istnieje trzech świętych o tym imieniu[1]. Patronem imienia jest m.in. św. Fotyn, pierwszy biskup Lyonu[2].

Żeńskim odpowiednikiem jest Fotyna.

Fotyn imieniny obchodzi

2 czerwca, jako wspomnienie św. Fotyna, wspominanego razem z towarzyszami
Fotyn[edytuj]
Fotyn – imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego, wywodzące się od słowa φως (phos), oznaczającego "światło, jasność". Fotyn oznacza "należący do Focjusza, pochod...Więcej…
Ewa
Cze 2 '16, 20:20
Ewa Hołowińska
11 min
Eugeniusz I[edytuj]
Eugeniusz I
Eugenius
Święty Kościoła katolickiego
Papież
Eugeniusz I
Miejsce urodzenia Rzym
Data i miejsce śmierci 2 czerwca 657
Rzym
Wyznanie chrześcijaństwo
Kościół rzymskokatolicki
Pontyfikat 10 sierpnia 654
Święty
Eugeniusz
Wspomnienie 2 czerwca
Eugeniusz I, (ur. w Rzymie, zm. 2 czerwca 657 w tamże[1]) – święty katolicki, papież w okresie od 10 sierpnia 654 do 2 czerwca 657[2].
Zdjęcie użytkownika Ewa Hołowińska.
Ewa Hołowińska
11 min
Eugeniusz I[edytuj]
Eugeniusz I
Eugenius
Święty Kościoła katolickiego
Papież
Eugeniusz I
Miejsce urodzenia Rzym
Dat...Więcej…
Ewa
Cze 2 '16, 20:18
Florianna[edytuj]
Florianna, Floriana — imię żeńskie; żeński odpowiednik imienia Florian[1], które z kolei pochodzi od łac. florus – "kwitnący"[2] i oznacza "należący do Florusa". Florianna jest nadawana w Polsce od XV wieku, a po raz pierwszy zapisana była w formie Floryjana. Zanotowano także zdrobnienie Floszka, oraz drugie, Tworka, które mogło pochodzić od Florianny z substytucją polską (jak Florian → Tworzyjan), lub też od imion rodzimych zaczynających się na Tworzy-[3].

Florianna, Floriana imieniny obchodzi:

2 czerwca, jako wspomnienie św. Florianny lub Flory[4];
9 lipca, jako wspomnienie św. Florianny, wspominanej razem ze św. Faustyną[5].
Florianna[edytuj]
Florianna, Floriana — imię żeńskie; żeński odpowiednik imienia Florian[1], które z kolei pochodzi od łac. florus – "kwitnący"[2] i oznacza "należący do Florusa&...Więcej…
Ewa
Cze 2 '16, 17:46
Domna[edytuj]
Domna — imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, notowane w Polsce już od 1438 roku[1], wywodzące się od łacińskiego przydomka Domna, pochodzącego od celt. Domnus, Donnus lub łac. Dominus ("Pan")[2].

Domna imieniny obchodzi:

2 czerwca, jako wspomnienie św. Domny, wspomninanej razem ze śwśw. Blandyną i Fotynem oraz innymi towarzyszami[3]
Domna[edytuj]
Domna — imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, notowane w Polsce już od 1438 roku[1], wywodzące się od łacińskiego przydomka Domna, pochodzącego od celt. Domnus, Donnus lub łac. Do...Więcej…
Ewa
Cze 2 '16, 17:45
Blandyna z Lyonu[edytuj]
Święta
Blandyna z Lyonu
dziewica
męczennica
ND de Fourvière Vitrail 250709 20.jpg
Data śmierci zm. 177
Lugdunum (dzis. Lyon)
Czczony przez
Kościół/
wyznanie katolicki, prawosławny
Wspomnienie 2 czerwca (kat.),
25 lipca/7 sierpnia (praw.)
Atrybuty gałąź palmowa, lwy
Patronka pokojówek i dziewic
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Blandyna z Lyonu, cs. Blandina Lionskaja[1] (zm. 177 w Lugdunum)[2] − niewolnica, dziewica[1] i męczennica chrześcijańska, święta katolicka oraz prawosławna.

Poniosła śmierć męczeńską, w czasach prześladowania chrześcijan, za panowania cesarza Marka Aureliusza (161-180). Nieugiętą chrześcijankę rzucono spętaną siecią na pożarcie dzikim zwierzętom, a gdy te nie uczyniły jej nic złego, poddano ją okrutnym torturom, a następnie dobito.

Według jednego z przekazów została ścięta mieczem[2].
Blandyna z Lyonu[edytuj]
Święta
Blandyna z Lyonu
dziewica
męczennica
ND de Fourvière Vitrail 250709 20.jpg
Data śmierci zm. 177
Lugdunum (dzis. Lyon)Więcej…
Ewa
Cze 2 '16, 14:48
Dnia 3-go czerwca w Arezzo w Toskanii męczeństwo św. braci Pergentyna i Laurentyna, którzy za prześladowania decjańskiego, jakkolwiek młodzi wiekiem, wycierpieli bardzo okrutne męczarnie i wreszcie po wielu cudach zostali straceni.
W Konstantynopolu śmierć męczeńska św. Lucyliana i czterech dzieci: Klaudiusza, Hipacjosza, Pawła i Dionizjusza. Lucylian stał się z kapłana bałwochwalczego chrześcijaninem i został po różnych męczarniach wraz z wymienionymi chłopcami wrzucony do ognistego pieca, z którego jednak wyszli nienaruszeni, gdyż nagły deszcz ugasił płomienie. Ostatecznie starosta kazał przybić św. Wyznawcę do krzyża, chłopców zaś pościnać.
Tamże pamiątka św. Pauli, Dziewicy i Męczenniczki. Ponieważ zbierała krew wcześniej wymienionych Męczenników, pochwycono ją, biczowano, wrzucono w ogień i w końcu ścięto mieczem na tym samym miejscu, na którym został ukrzyżowany św. Lucylian.
W Cordobie w Hiszpanii pamiątka św. Izaaka, mnicha, który radośnie przelał krew swoją za wiarę Chrystusową.
W Kartaginie uroczystość św. Cecyliusza, kapłana, który nawrócił św. Cypriana do prawdziwej wiary.
W okolicy Orleanu pamiątka św. Lipharda, kapłana i Wyznawcy. - W Luce w Toskanii uroczystość św. Dawina, Wyznawcy. - W Anagni pamiątka św. Oliwy, Dziewicy.
W Paryżu uroczysty obchód św. Klotyldy, królowej, na której prośby małżonek jej, król Chlodwik, przyjął wiarę chrześcijańską.
Dnia 3-go czerwca w Arezzo w Toskanii męczeństwo św. braci Pergentyna i Laurentyna, którzy za prześladowania decjańskiego, jakkolwiek młodzi wiekiem, wycierpieli bardzo okrutne męczarnie i wreszcie po...Więcej…
Strony: 1 2 3 »

Forum

Temat Ostatnia odpowiedź
Nie ma jeszcze tematów, napisz pierwszy.
'':
ściemnij
przesuń
Głosowanie: