Loading...

Info

Święci każdego dnia

Święci każdego dnia

Prośby za wstawiennictwem świętych ,rozważania ich historii jak żyli jak tworzyli.

Męczennicy i wyznawcy; pustelnicy i ludzie aktywnie zaangażowani w życie codzienne; duchowni i świeccy; mędrcy i ludzie prości; królowie i łachmaniarze. Łączy ich jedno: Kościół oficjalnie uznał, iż w swoim życiu tak dobrze współpracowali z Bożą łaską, że dziś oglądają już Boga twarzą w twarz. Dziś mogą za nami orędować. I być wzorem dla tych, którzy szukają swojej drogi do Boga.

  • Utworzona: Maj 9 '16, 16:25
  • Admin: Ewa

Użytkownicy

Bieżące wiadomości

  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    Just z Canterbury Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania Święty Justus Ilustracja Data śmierci 10 listopada 627 Wspomnienie 10 listopada ilustracja biskup Rochester Okres sprawowania 604-624 arcybiskup Canterbury Okres sprawowania 624-627 Wyznanie chrześcijaństwo Sakra biskupia 604 Commons Multimedia w Wikimedia Commons Justus (zm. 10 listopada 627) – biskup Rochester od 604 do 624, arcybiskup Canterbury od 624 roku. W 601 roku został wysłany przez papieża Grzegorza I Wielkiego na Wyspy Brytyjskie w charakterze misjonarza. W 604 roku arcybiskup Augustyn z Canterbury osadził go jako biskupa Rochester. W 616 roku, za panowania Eadbalda z Kentu, opuścił Wyspy Brytyjskie i udał się do Anglii, skąd powrócił po nawróceniu się anglosaskiego władcy. W 624 roku, po śmierci Mellita został arcybiskupem Canterbury. Wspomnienie Justusa obchodzi się 10 listopada.Just z Canterbury Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania Święty Justus Ilustracja Data śmierci 10 listopada 627 Wspomnienie 10 listopada ilustracja biskup Rochester Okres sprawowania 604-624 arcybiskup Canterbury Okres sprawowania 624-627 Wyznanie chrześcijaństwo Sakra biskupia 604 Commons Mul...Więcej…
  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    Just z Canterbury Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania Święty Justus Ilustracja Data śmierci 10 listopada 627 Wspomnienie 10 listopada ilustracja biskup Rochester Okres sprawowania 604-624 arcybiskup Canterbury Okres sprawowania 624-627 Wyznanie chrześcijaństwo Sakra biskupia 604 Commons Multimedia w Wikimedia Commons Justus (zm. 10 listopada 627) – biskup Rochester od 604 do 624, arcybiskup Canterbury od 624 roku. W 601 roku został wysłany przez papieża Grzegorza I Wielkiego na Wyspy Brytyjskie w charakterze misjonarza. W 604 roku arcybiskup Augustyn z Canterbury osadził go jako biskupa Rochester. W 616 roku, za panowania Eadbalda z Kentu, opuścił Wyspy Brytyjskie i udał się do Anglii, skąd powrócił po nawróceniu się anglosaskiego władcy. W 624 roku, po śmierci Mellita został arcybiskupem Canterbury. Wspomnienie Justusa obchodzi się 10 listopada.Just z Canterbury Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania Święty Justus Ilustracja Data śmierci 10 listopada 627 Wspomnienie 10 listopada ilustracja biskup Rochester Okres sprawowania 604-624 arcybiskup Canterbury Okres sprawowania 624-627 Wyznanie chrześcijaństwo Sakra biskupia 604 Commons Mul...Więcej…
  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    Just z Canterbury Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania Święty Justus Ilustracja Data śmierci 10 listopada 627 Wspomnienie 10 listopada ilustracja biskup Rochester Okres sprawowania 604-624 arcybiskup Canterbury Okres sprawowania 624-627 Wyznanie chrześcijaństwo Sakra biskupia 604 Commons Multimedia w Wikimedia Commons Justus (zm. 10 listopada 627) – biskup Rochester od 604 do 624, arcybiskup Canterbury od 624 roku. W 601 roku został wysłany przez papieża Grzegorza I Wielkiego na Wyspy Brytyjskie w charakterze misjonarza. W 604 roku arcybiskup Augustyn z Canterbury osadził go jako biskupa Rochester. W 616 roku, za panowania Eadbalda z Kentu, opuścił Wyspy Brytyjskie i udał się do Anglii, skąd powrócił po nawróceniu się anglosaskiego władcy. W 624 roku, po śmierci Mellita został arcybiskupem Canterbury. Wspomnienie Justusa obchodzi się 10 listopada.Just z Canterbury Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania Święty Justus Ilustracja Data śmierci 10 listopada 627 Wspomnienie 10 listopada ilustracja biskup Rochester Okres sprawowania 604-624 arcybiskup Canterbury Okres sprawowania 624-627 Wyznanie chrześcijaństwo Sakra biskupia 604 Commons Mul...Więcej…
  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    VII 1111 św. Justus z Canterbury, Just z Canterbury Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania Święty Justus Ilustracja Data śmierci 10 listopada 627 Wspomnienie 10 listopada ilustracja biskup Rochester Okres sprawowania 604-624 arcybiskup Canterbury Okres sprawowania 624-627 Wyznanie chrześcijaństwo Sakra biskupia 604 Commons Multimedia w Wikimedia Commons Justus (zm. 10 listopada 627) – biskup Rochester od 604 do 624, arcybiskup Canterbury od 624 roku. W 601 roku został wysłany przez papieża Grzegorza I Wielkiego na Wyspy Brytyjskie w charakterze misjonarza. W 604 roku arcybiskup Augustyn z Canterbury osadził go jako biskupa Rochester. W 616 roku, za panowania Eadbalda z Kentu, opuścił Wyspy Brytyjskie i udał się do Anglii, skąd powrócił po nawróceniu się anglosaskiego władcy. W 624 roku, po śmierci Mellita został arcybiskupem Canterbury. Wspomnienie Justusa obchodzi się 10 listopada. Just z Canterbury Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania Święty Justus Ilustracja Data śmierci 10 listopada 627 Wspomnienie 10 listopada ilustracja biskup Rochester Okres sprawowania 604-624 arcybiskup Canterbury Okres sprawowania 624-627 Wyznanie chrześcijaństwo Sakra biskupia 604 Commons Multimedia w Wikimedia Commons Justus (zm. 10 listopada 627) – biskup Rochester od 604 do 624, arcybiskup Canterbury od 624 roku. W 601 roku został wysłany przez papieża Grzegorza I Wielkiego na Wyspy Brytyjskie w charakterze misjonarza. W 604 roku arcybiskup Augustyn z Canterbury osadził go jako biskupa Rochester. W 616 roku, za panowania Eadbalda z Kentu, opuścił Wyspy Brytyjskie i udał się do Anglii, skąd powrócił po nawróceniu się anglosaskiego władcy. W 624 roku, po śmierci Mellita został arcybiskupem Canterbury. Wspomnienie Justusa obchodzi się 10 listopada.VII 1111 św. Justus z Canterbury, Just z Canterbury Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania Święty Justus Ilustracja Data śmierci 10 listopada 627 Wspomnienie 10 listopada ilustracja biskup Rochester Okres sprawowania 604-624 arcybiskup Canterbury Okres sprawowania 624-627 Wyznanie chrześcijań...Więcej…
  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    IV0910 św. Pulcheria Święta Pulcheria na świat przyszła 10 stycznia 399 roku w Bizancjum. Była córką cesarza Arkadiusza i siostrą Teodozjusza II - od 414 r. cesarza Bizancjum. Już samo imię świadczy o jej niezwykłości, bowiem wykazy hagiograficzne znają tylko jedną świętą o imieniu wywodzącym się od łącińskiego pulcher – co znaczy „piękny”. Nie dziwi więc fakt, że Pulcheria wedle historycznych przekazów wyróżniała się niezwykłą urodą. We wczesnej młodości oddano ją na wychowanie eunuchowi Antiochowi, dzięki czemu zdobyła wszechstronne wykształcenie, ze znajomością greki i łaciny włącznie. Już jako piętnastolatka – po śmierci swego ojca – została cesarzową i pełniła wkrótce wszelkie dworskie obowiązki z zaskakującą, jak na swój młody wiek, rozwagą i sumiennością. Zarządzała imperium z uwagi na małoletniość następcy tronu – Teodozjusza II. Gdy ten dorósł, Pulcheria opuściła w roku 447 królewski dwór, by oddać się życiu klasztornemu. Wcześniej jednak, przez całe lata, zgodnie współrządziła z bratem. Otrzymała nawet tytuł Augusty, zaś jej popiersie stanęło zaraz obok popiersia Teodozjusza. Pulcheria miała bardzo silny wpływ na Teodozjusza, co zaowocowało poprawom stosunków między Rzymem a Konstantynopolem. Dzięki jej staraniom ufundowano niezliczone ilości kościołów i opactw. Walnie przyczyniła się także do kanonizacji czterdziestu męczenników z Sebasty i zwalczania licznych w tamtych czasach herezji - dekrety przeciwko nestorianom, montanistom i eunomianom były jej inicjatywą. Prowadziła korespondencję z papieżem Leonem I Wielkim. Nie stroniła od nauki - w wolnym czasie pilnie studiowała Pismo Święte. Będąc żarliwą katoliczką, skłoniła Atenę Eudiokę, przyszłą żonę Teodozjusza II, do przyjęcia chrztu. Na skutek intryg nieprzychylnego ministra Chryzapiusza, Pulcheria zmuszona była do opuszczenia dworu i zamieszkania w pałacu Hebdomon. Także Patriarcha Konstantynopola, Nestoriusz, dla spodobania się ministrowi, mającemu ogromny wpływ na cesarza, ukazywał jawną niechęć siostrze Teodozjusza. Uniemożliwił jej nawet uczestnictwo w niedzielnej liturgii. To nie zniechęciło dzielnej kobiety w działaniach mających na celu walkę z herezją i wspieranie prawowitej wiary. Po śmierci brata natychmiast powróciła na dwór cesarski i objęła rządy, usuwając Chryzapiusza. W 450 roku została żoną wysoko postawionego oficera Marcjana, którego niebawem okrzyknięto imperatorem. Mimo małżeństwa dochowała złożonych w młodości ślubów czystości, do których nakłoniła także swoje dwie siostry. W 451 roku udało jej się doprowadzić do zwołania Soboru Chalcedońskiego, gdzie definitywnie potępiono naukę Nestoriusza. Pulcheria uczestniczyła w jednej z sesji osobiście, a po odbytym soborze sam Papież wysłał pismo z podziękowaniem dla cesarzowej. Św, Pulcheria zmarła w roku 453 dożywszy 54 lat. Jej ciało spoczęło w kościele Dwunastu Apostołów. Z rozkazu Cesarza Leona na jednym z placów Konstantynopola wzniesiono jej posąg. Mimo, że kronikarze nie zapisali dokładnej daty zgonu, 10 września uznawany jest za dzień dorocznej pamiątki Świętej Cesarzowej.IV0910 św. Pulcheria Święta Pulcheria na świat przyszła 10 stycznia 399 roku w Bizancjum. Była córką cesarza Arkadiusza i siostrą Teodozjusza II - od 414 r. cesarza Bizancjum. Już samo imię świadczy o jej niezwykłości, bowiem wykazy hagiograficzne znają tylko jedną świętą o imieniu wywodzącym się o...Więcej…
  • Ewa
    Ewa
    VI 0525
    W Anglii uroczystość świętego Aldelmusa, biskupa z Sherburn.
  • Ewa
    Ewa
    II0701

    W Clermont, w Owernii - św. Gawła, biskupa. Św. Grzegorz z Tours, który był jego bratankiem, opowiada o nim zarówno w swej Historii Franków, jak i w Żywotach Ojców. Gaweł zmarł w roku 551.
  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    Jan I (ur. w V wieku w Toskanii, zm. 18 maja 526 w Rawennie[1]) – męczennik i święty Kościoła katolickiego, 53. papież w okresie od 13 sierpnia 523 do 18 maja 526[2]. Spis treści 1 Życiorys 2 Zobacz też 3 Przypisy 4 Bibliografia Życiorys Jan urodził się w Toskanii, żył na przełomie V i VI wieku. Stolicę Piotrową objął 13 sierpnia 523 r. po swoim poprzedniku, Hormizdasie. W chwili wyboru był człowiekiem schorowanym i w podeszłym wieku[1]. Wprowadził do kalendarza aleksandryjski system obliczania daty Wielkanocy, według obliczeń Dionizego Małego, mnicha pochodzącego ze Scytii Mniejszej[1]. W związku z dekretem cesarza Justyna I, nakazującym arianom zwrot wszystkich kościołów katolikom, król Ostrogotów Teodoryk Wielki, przymusił papieża, aby udał się do Konstantynopola w celu uzyskania złagodzenia zarządzenia oraz zgody na powrót do arianizmu przechrzczonych na katolicyzm arian[2]. Była to pierwsza w historii podróż papieża do Konstantynopola. Jan został przyjęty na dworze cesarskim z honorami[1]. Mieszkańcy miasta wyszli przed mury miasta z płonącymi pochodniami z cesarzem na czele, który złożył pokłon. 19 kwietnia 526 odprawił mszę po łacinie, podczas której włożył na głowę cesarza koronę – fakt ten nie miał jednak znaczenia powtórnej koronacji, a był raczej powtórzeniem gestu patriarchów praktykowanego podczas różnych uroczystości[3]. Jan uzyskał zgodę na zaprzestanie prześladowań arian, lecz nie wspomniał o drugim żądaniu Teodoryka[1]. Po powrocie do stolicy Ostrogotów, Rawenny, Jan I przedłożył utrzymanie edyktu cesarskiego. Ze względu na brak zgody na rekonwersję arian został przez króla uwięziony[4]. 18 maja 526 r. zmarł w więzieniu z powodu złego traktowania. Dla zatuszowania zbrodni Teodoryk zezwolił na uroczysty pogrzeb z udziałem licznego duchowieństwa i wiernych. Według relacji ówczesnego biskupa Rawenny, Maksyma, w czasie pogrzebu miał zostać uwolniony od szatana pewien opętany. Cztery lata później ciało papieża przeniesiono do Rzymu i pochowano w przedsionku Bazylice św. Piotra na Watykanie z napisem: Biskup Pana, Ofiara Chrystusa[1]. Wspomnienie liturgiczne świętego papieża obchodzone jest w Kościele katolickim 18 maja[1]. W ikonografii św. Jan I przedstawiany jest w stroju papieża. Jego atrybutem jest więzienie. Przyjacielem papieża był słynny filozof Boecjusz[1].Jan I (ur. w V wieku w Toskanii, zm. 18 maja 526 w Rawennie[1]) – męczennik i święty Kościoła katolickiego, 53. papież w okresie od 13 sierpnia 523 do 18 maja 526[2]. Spis treści 1 Życiorys 2 Zobacz też 3 Przypisy 4 Bibliografia Życiorys Jan urodził się w Toskanii, żył na przełomie V i VI wieku. S...Więcej…
  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    Jan I (ur. w V wieku w Toskanii, zm. 18 maja 526 w Rawennie[1]) – męczennik i święty Kościoła katolickiego, 53. papież w okresie od 13 sierpnia 523 do 18 maja 526[2]. Spis treści 1 Życiorys 2 Zobacz też 3 Przypisy 4 Bibliografia Życiorys Jan urodził się w Toskanii, żył na przełomie V i VI wieku. Stolicę Piotrową objął 13 sierpnia 523 r. po swoim poprzedniku, Hormizdasie. W chwili wyboru był człowiekiem schorowanym i w podeszłym wieku[1]. Wprowadził do kalendarza aleksandryjski system obliczania daty Wielkanocy, według obliczeń Dionizego Małego, mnicha pochodzącego ze Scytii Mniejszej[1]. W związku z dekretem cesarza Justyna I, nakazującym arianom zwrot wszystkich kościołów katolikom, król Ostrogotów Teodoryk Wielki, przymusił papieża, aby udał się do Konstantynopola w celu uzyskania złagodzenia zarządzenia oraz zgody na powrót do arianizmu przechrzczonych na katolicyzm arian[2]. Była to pierwsza w historii podróż papieża do Konstantynopola. Jan został przyjęty na dworze cesarskim z honorami[1]. Mieszkańcy miasta wyszli przed mury miasta z płonącymi pochodniami z cesarzem na czele, który złożył pokłon. 19 kwietnia 526 odprawił mszę po łacinie, podczas której włożył na głowę cesarza koronę – fakt ten nie miał jednak znaczenia powtórnej koronacji, a był raczej powtórzeniem gestu patriarchów praktykowanego podczas różnych uroczystości[3]. Jan uzyskał zgodę na zaprzestanie prześladowań arian, lecz nie wspomniał o drugim żądaniu Teodoryka[1]. Po powrocie do stolicy Ostrogotów, Rawenny, Jan I przedłożył utrzymanie edyktu cesarskiego. Ze względu na brak zgody na rekonwersję arian został przez króla uwięziony[4]. 18 maja 526 r. zmarł w więzieniu z powodu złego traktowania. Dla zatuszowania zbrodni Teodoryk zezwolił na uroczysty pogrzeb z udziałem licznego duchowieństwa i wiernych. Według relacji ówczesnego biskupa Rawenny, Maksyma, w czasie pogrzebu miał zostać uwolniony od szatana pewien opętany. Cztery lata później ciało papieża przeniesiono do Rzymu i pochowano w przedsionku Bazylice św. Piotra na Watykanie z napisem: Biskup Pana, Ofiara Chrystusa[1]. Wspomnienie liturgiczne świętego papieża obchodzone jest w Kościele katolickim 18 maja[1]. W ikonografii św. Jan I przedstawiany jest w stroju papieża. Jego atrybutem jest więzienie. Przyjacielem papieża był słynny filozof Boecjusz[1].Jan I (ur. w V wieku w Toskanii, zm. 18 maja 526 w Rawennie[1]) – męczennik i święty Kościoła katolickiego, 53. papież w okresie od 13 sierpnia 523 do 18 maja 526[2]. Spis treści 1 Życiorys 2 Zobacz też 3 Przypisy 4 Bibliografia Życiorys Jan urodził się w Toskanii, żył na przełomie V i VI wieku. S...Więcej…
  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    I0518 Jan I (ur. w V wieku w Toskanii, zm. 18 maja 526 w Rawennie[1]) – męczennik i święty Kościoła katolickiego, 53. papież w okresie od 13 sierpnia 523 do 18 maja 526[2]. Spis treści 1 Życiorys 2 Zobacz też 3 Przypisy 4 Bibliografia Życiorys Jan urodził się w Toskanii, żył na przełomie V i VI wieku. Stolicę Piotrową objął 13 sierpnia 523 r. po swoim poprzedniku, Hormizdasie. W chwili wyboru był człowiekiem schorowanym i w podeszłym wieku[1]. Wprowadził do kalendarza aleksandryjski system obliczania daty Wielkanocy, według obliczeń Dionizego Małego, mnicha pochodzącego ze Scytii Mniejszej[1]. W związku z dekretem cesarza Justyna I, nakazującym arianom zwrot wszystkich kościołów katolikom, król Ostrogotów Teodoryk Wielki, przymusił papieża, aby udał się do Konstantynopola w celu uzyskania złagodzenia zarządzenia oraz zgody na powrót do arianizmu przechrzczonych na katolicyzm arian[2]. Była to pierwsza w historii podróż papieża do Konstantynopola. Jan został przyjęty na dworze cesarskim z honorami[1]. Mieszkańcy miasta wyszli przed mury miasta z płonącymi pochodniami z cesarzem na czele, który złożył pokłon. 19 kwietnia 526 odprawił mszę po łacinie, podczas której włożył na głowę cesarza koronę – fakt ten nie miał jednak znaczenia powtórnej koronacji, a był raczej powtórzeniem gestu patriarchów praktykowanego podczas różnych uroczystości[3]. Jan uzyskał zgodę na zaprzestanie prześladowań arian, lecz nie wspomniał o drugim żądaniu Teodoryka[1]. Po powrocie do stolicy Ostrogotów, Rawenny, Jan I przedłożył utrzymanie edyktu cesarskiego. Ze względu na brak zgody na rekonwersję arian został przez króla uwięziony[4]. 18 maja 526 r. zmarł w więzieniu z powodu złego traktowania. Dla zatuszowania zbrodni Teodoryk zezwolił na uroczysty pogrzeb z udziałem licznego duchowieństwa i wiernych. Według relacji ówczesnego biskupa Rawenny, Maksyma, w czasie pogrzebu miał zostać uwolniony od szatana pewien opętany. Cztery lata później ciało papieża przeniesiono do Rzymu i pochowano w przedsionku Bazylice św. Piotra na Watykanie z napisem: Biskup Pana, Ofiara Chrystusa[1]. Wspomnienie liturgiczne świętego papieża obchodzone jest w Kościele katolickim 18 maja[1]. W ikonografii św. Jan I przedstawiany jest w stroju papieża. Jego atrybutem jest więzienie. Przyjacielem papieża był słynny filozof Boecjusz[1].I0518 Jan I (ur. w V wieku w Toskanii, zm. 18 maja 526 w Rawennie[1]) – męczennik i święty Kościoła katolickiego, 53. papież w okresie od 13 sierpnia 523 do 18 maja 526[2]. Spis treści 1 Życiorys 2 Zobacz też 3 Przypisy 4 Bibliografia Życiorys Jan urodził się w Toskanii, żył na przełomie V i VI wi...Więcej…

Moja Tablica

Musisz się zalogować, aby komentować
jakubowski
Lis 22 '16, 06:26
ciekaw strone bede pisal naiei kometarze i o świetym łukasz
Ewa
Cze 9 '16, 15:40
Anna, Bertrand, Efrem, Felicjan, Józef, Kanimir, Kolumb, Maksymian, Pelagia, Prosimir, Ryszard, Sylwester i Sylwestra.
Ewa
Cze 2 '16, 20:31
św. Marcelin (zm. ok 288) – prezbiter, męczennik
św. Marcelin I (zm. 304) – papież
św. Marcelin Champagnat (1789-1840) – francuski ksiądz, założyciel Braci Szkolnych Marystów
Zobacz też:
Ewa
Cze 2 '16, 20:31
Fotyn z Lyonu[edytuj]
Święty
Fotyn z Lyonu
biskup
męczennik
Vitrail de St-Pothin par Bégule.jpg
Witraż ze św. Potynem w kościele jego imienia w Lyonie (Eglise St-Pothin de Lyon)
Data urodzenia ok. 87
Data śmierci 177
Lugdunum (dzis. Lyon)
Czczony przez
Kościół/
wyznanie katolicki
Wspomnienie 2 czerwca
Patron diecezji lyońskiej
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Fotyn[1], również Potyn (ur. ok. 87, zm. w 177 w Lugdunum)[2] – pierwszy biskup Lyonu (ok. 150-177), ewangelizator Galii[2], męczennik chrześcijański i święty katolicki.

Śmierć męczeńską poniósł, wraz z 47. towarzyszami, podczas prześladowania chrześcijan w Lugdunum (dzis. Lyon).

Jego następcą został św. Ireneusz z Lyonu (177-202).

Wspomnienie liturgiczne św. Fotyna obchodzone jest w Kościele katolickim w grupie męczenników liońskich w dniu 2 czerwca[1].
Fotyn z Lyonu[edytuj]
Święty
Fotyn z Lyonu
biskup
męczennik
Vitrail de St-Pothin par Bégule.jpg
Witraż ze św. Potynem w kościele jego imienia w Lyonie (Eglise...Więcej…
Ewa
Cze 2 '16, 20:22
Fotyn[edytuj]
Fotyn – imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego, wywodzące się od słowa φως (phos), oznaczającego "światło, jasność". Fotyn oznacza "należący do Focjusza, pochodzący od Focjusza", przy czym imię Focjusz powstało bezpośrednio od słowa phōs, phōtós. W Kościele katolickim istnieje trzech świętych o tym imieniu[1]. Patronem imienia jest m.in. św. Fotyn, pierwszy biskup Lyonu[2].

Żeńskim odpowiednikiem jest Fotyna.

Fotyn imieniny obchodzi

2 czerwca, jako wspomnienie św. Fotyna, wspominanego razem z towarzyszami
Fotyn[edytuj]
Fotyn – imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego, wywodzące się od słowa φως (phos), oznaczającego "światło, jasność". Fotyn oznacza "należący do Focjusza, pochod...Więcej…
Ewa
Cze 2 '16, 20:20
Ewa Hołowińska
11 min
Eugeniusz I[edytuj]
Eugeniusz I
Eugenius
Święty Kościoła katolickiego
Papież
Eugeniusz I
Miejsce urodzenia Rzym
Data i miejsce śmierci 2 czerwca 657
Rzym
Wyznanie chrześcijaństwo
Kościół rzymskokatolicki
Pontyfikat 10 sierpnia 654
Święty
Eugeniusz
Wspomnienie 2 czerwca
Eugeniusz I, (ur. w Rzymie, zm. 2 czerwca 657 w tamże[1]) – święty katolicki, papież w okresie od 10 sierpnia 654 do 2 czerwca 657[2].
Zdjęcie użytkownika Ewa Hołowińska.
Ewa Hołowińska
11 min
Eugeniusz I[edytuj]
Eugeniusz I
Eugenius
Święty Kościoła katolickiego
Papież
Eugeniusz I
Miejsce urodzenia Rzym
Dat...Więcej…
Ewa
Cze 2 '16, 20:18
Florianna[edytuj]
Florianna, Floriana — imię żeńskie; żeński odpowiednik imienia Florian[1], które z kolei pochodzi od łac. florus – "kwitnący"[2] i oznacza "należący do Florusa". Florianna jest nadawana w Polsce od XV wieku, a po raz pierwszy zapisana była w formie Floryjana. Zanotowano także zdrobnienie Floszka, oraz drugie, Tworka, które mogło pochodzić od Florianny z substytucją polską (jak Florian → Tworzyjan), lub też od imion rodzimych zaczynających się na Tworzy-[3].

Florianna, Floriana imieniny obchodzi:

2 czerwca, jako wspomnienie św. Florianny lub Flory[4];
9 lipca, jako wspomnienie św. Florianny, wspominanej razem ze św. Faustyną[5].
Florianna[edytuj]
Florianna, Floriana — imię żeńskie; żeński odpowiednik imienia Florian[1], które z kolei pochodzi od łac. florus – "kwitnący"[2] i oznacza "należący do Florusa&...Więcej…
Ewa
Cze 2 '16, 17:46
Domna[edytuj]
Domna — imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, notowane w Polsce już od 1438 roku[1], wywodzące się od łacińskiego przydomka Domna, pochodzącego od celt. Domnus, Donnus lub łac. Dominus ("Pan")[2].

Domna imieniny obchodzi:

2 czerwca, jako wspomnienie św. Domny, wspomninanej razem ze śwśw. Blandyną i Fotynem oraz innymi towarzyszami[3]
Domna[edytuj]
Domna — imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, notowane w Polsce już od 1438 roku[1], wywodzące się od łacińskiego przydomka Domna, pochodzącego od celt. Domnus, Donnus lub łac. Do...Więcej…
Ewa
Cze 2 '16, 17:45
Blandyna z Lyonu[edytuj]
Święta
Blandyna z Lyonu
dziewica
męczennica
ND de Fourvière Vitrail 250709 20.jpg
Data śmierci zm. 177
Lugdunum (dzis. Lyon)
Czczony przez
Kościół/
wyznanie katolicki, prawosławny
Wspomnienie 2 czerwca (kat.),
25 lipca/7 sierpnia (praw.)
Atrybuty gałąź palmowa, lwy
Patronka pokojówek i dziewic
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Blandyna z Lyonu, cs. Blandina Lionskaja[1] (zm. 177 w Lugdunum)[2] − niewolnica, dziewica[1] i męczennica chrześcijańska, święta katolicka oraz prawosławna.

Poniosła śmierć męczeńską, w czasach prześladowania chrześcijan, za panowania cesarza Marka Aureliusza (161-180). Nieugiętą chrześcijankę rzucono spętaną siecią na pożarcie dzikim zwierzętom, a gdy te nie uczyniły jej nic złego, poddano ją okrutnym torturom, a następnie dobito.

Według jednego z przekazów została ścięta mieczem[2].
Blandyna z Lyonu[edytuj]
Święta
Blandyna z Lyonu
dziewica
męczennica
ND de Fourvière Vitrail 250709 20.jpg
Data śmierci zm. 177
Lugdunum (dzis. Lyon)Więcej…
Ewa
Cze 2 '16, 14:48
Dnia 3-go czerwca w Arezzo w Toskanii męczeństwo św. braci Pergentyna i Laurentyna, którzy za prześladowania decjańskiego, jakkolwiek młodzi wiekiem, wycierpieli bardzo okrutne męczarnie i wreszcie po wielu cudach zostali straceni.
W Konstantynopolu śmierć męczeńska św. Lucyliana i czterech dzieci: Klaudiusza, Hipacjosza, Pawła i Dionizjusza. Lucylian stał się z kapłana bałwochwalczego chrześcijaninem i został po różnych męczarniach wraz z wymienionymi chłopcami wrzucony do ognistego pieca, z którego jednak wyszli nienaruszeni, gdyż nagły deszcz ugasił płomienie. Ostatecznie starosta kazał przybić św. Wyznawcę do krzyża, chłopców zaś pościnać.
Tamże pamiątka św. Pauli, Dziewicy i Męczenniczki. Ponieważ zbierała krew wcześniej wymienionych Męczenników, pochwycono ją, biczowano, wrzucono w ogień i w końcu ścięto mieczem na tym samym miejscu, na którym został ukrzyżowany św. Lucylian.
W Cordobie w Hiszpanii pamiątka św. Izaaka, mnicha, który radośnie przelał krew swoją za wiarę Chrystusową.
W Kartaginie uroczystość św. Cecyliusza, kapłana, który nawrócił św. Cypriana do prawdziwej wiary.
W okolicy Orleanu pamiątka św. Lipharda, kapłana i Wyznawcy. - W Luce w Toskanii uroczystość św. Dawina, Wyznawcy. - W Anagni pamiątka św. Oliwy, Dziewicy.
W Paryżu uroczysty obchód św. Klotyldy, królowej, na której prośby małżonek jej, król Chlodwik, przyjął wiarę chrześcijańską.
Dnia 3-go czerwca w Arezzo w Toskanii męczeństwo św. braci Pergentyna i Laurentyna, którzy za prześladowania decjańskiego, jakkolwiek młodzi wiekiem, wycierpieli bardzo okrutne męczarnie i wreszcie po...Więcej…
Strony: 1 2 3 »

Forum

Temat Ostatnia odpowiedź
Nie ma jeszcze tematów, napisz pierwszy.
'':
ściemnij
przesuń
Głosowanie: