Loading...

Info

Święci każdego dnia

Święci każdego dnia

Prośby za wstawiennictwem świętych ,rozważania ich historii jak żyli jak tworzyli.

Męczennicy i wyznawcy; pustelnicy i ludzie aktywnie zaangażowani w życie codzienne; duchowni i świeccy; mędrcy i ludzie prości; królowie i łachmaniarze. Łączy ich jedno: Kościół oficjalnie uznał, iż w swoim życiu tak dobrze współpracowali z Bożą łaską, że dziś oglądają już Boga twarzą w twarz. Dziś mogą za nami orędować. I być wzorem dla tych, którzy szukają swojej drogi do Boga.

  • Utworzona: Maj 9 '16, 16:25
  • Admin: Ewa

Użytkownicy

Bieżące wiadomości

  • Ewa
    Ewa
    VII
    0530]
    św. Izaak z Konstantynopola
    Izaak, ihumen z Konstantynopola. Do stolicy przybył około r. 378 z Syrii i stamtąd też zapewne pochodził. Gdy cesarz Walens wybierał się na wyprawę przeciw Gotom, ośmielił się zwrócić jego uwagę na prześladowanie katolików, nękanych przez arian; jedynie przywrócenie pokoju mogło mu zapewnić zwycięstwo. Cesarz uznał go za szaleńca i kazał strzec, ale 9 sierpnia 378 r. znalazł śmierć w bitwie pod Adrianopolem. Jego następca, Teodozjusz, rzeczywiście zapewnił pokój i zwrócił dobra zabrane Kościołowi. Izaak założył wówczas w Konstantynopolu pierwszy klasztor (382), a potem wiele innych. W r. 406 w niektórych z tych klasztorów było pięćdziesięciu, nawet stu mnichów. Izaak wszystkich wizytował, traktując z ojcowską dobrocią. Był może także tym, który z grupą mnichów stanowił opozycję w stosunku do św. Jana Chryzostoma. Pod koniec życia mianował na swoje miejsce ucznia Dalmacjusza, który przyćmi sławą mistrza. Nie wiemy tedy, kiedy zmarł. Sądzą niektórzy, że po r. 406. Przypuszczają inni, że już w r. 396. Płynną pozostała też data wspomnienia Izaaka: 30 maja, 27 marca lub 3 sierpnia.
    VII
    0530]
    św. Izaak z Konstantynopola
    Izaak, ihumen z Konstantynopola. Do stolicy przybył około r. 378 z Syrii i stamtąd też zapewne pochodził. Gdy cesarz Walens wybierał się na wyprawę przeciw Gotom, ośmielił się zwrócić jego uwagę na prześladowanie katolików, nękanych przez ar...Więcej…
  • Ewa
    Ewa
    0529
    święci Wilhelm, Stefan, Raymund, i ich Towarzysze
    Stefan z Narbony
    Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania
    Błogosławiony
    Stefan z Narbony OFM
    prezbiter
    męczennik
    Miejsce urodzenia Saint-Thibéry (Francja)
    Data i miejsce śmierci 29 maja 1242
    Avignonet
    Czczony przez Kościół katolicki
    Beatyfikacja 6 września 1866
    przez Piusa IX
    Wspomnienie 29 maja
    Stefan z Narbony (ur. w Saint-Thibéry we Francji, zm. 29 maja 1242 w Avignonet koło Tuluzy) – francuski kapłan franciszkański (OFM), inkwizytor, męczennik, błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego[1].

    Był opatem benedyktynów pod Tuluzą, kiedy postanowił, podobnie jak św. Antoni Padewski, przenieść się do franciszkanów. Mając dobre przygotowanie teologiczne występował przeciwko heretykom z sekty albigensów, działającej w południowej Francji. W 1235 został mianowany inkwizytorem i w następnych latach wspólnie z dominikańskim inkwizytorem Wilhelmem Arnoldem prowadził wiele śledztw przeciwko albigensom w diecezji tuluskiej[2].

    Od listopada 1241 roku Stefan i Wilhelm Arnold odbywali jako inkwizytorzy objazd po wschodniej części diecezji tuluskiej. W maju 1242 przybyli do miejscowości Avignonet. Towarzyszyło im kilku pomocników, wśród których byli franciszkanin Rajmund z Carbony, dwaj dominikanie, benedyktyński przeor Avignonet, archidiakon Lezet Rajmund de Costiran, jeden kleryk, notariusz i dwóch woźnych. Zostali oni podstępnie zwabiony do zamku i następnie ścięci przez należących do sekty albigensów rycerzy. Męczeństwo miało miejsce w wigilię uroczystości Wniebowstąpienia Pańskiego, w nocy z 28 na 29 maja 1242[3].

    Obaj męczennicy franciszkańscy pochowani zostali w klasztorze braci mniejszych w Tuluzie. Papież Innocenty IV już w 1243 roku wydał deklarację, w której uznał ich (oraz ich towarzyszy) za męczenników za wiarę[4], jednak formalnie zostali beatyfikowani przez papieża Piusa IX (OFS) 6 września 1866[5][6].

    Bł. Stefan z Narbony czczony jest w Kościele katolickim w grupie Dwunastu Męczenników z Tuluzy w dzienną pamiątkę śmierci[6][7]. Franciszkanie wspominają błogosławionego 26 maja.
    0529
    święci Wilhelm, Stefan, Raymund, i ich Towarzysze
    Stefan z Narbony
    Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania
    Błogosławiony
    Stefan z Narbony OFM
    prezbiter
    męczennik
    Miejsce urodzenia Saint-Thibéry (Francja)
    Data i miejsce śmierci 2...Więcej…
  • Ewa
    Ewa
    VI
    0529
    0528 W Cezarei Filipowej pamiątka św. Teodozji, Męczenniczki, matki św. Prokopa Męczennika. Podczas prześladowania Dioklecjańskiego wraz z 12 innymi szlachetnymi matronami zdobyła palmę zwycięstwa przez ścięcie. W Trewirze uroczystość św. Maksymina, biskupa i Wyznawcy, który podczas prześladowania ariańskiego udzielił św. Atanazemu, biskupowi, miłościwie i z czcią wielką przytułku na czas wygnania Teodozja z Cezarei Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania Święta Teodozja z Cezarei dziewica męczennica ilustracja Data i miejsce urodzenia ok. 290 Tyr (Fenicja, dzis. Liban) Data i miejsce śmierci ok. 307 Cezarea Kapadocka Czczona przez Kościół katolicki Cerkiew prawosławną Wspomnienie 2 kwietnia (kat.), 3/16 kwietnia i 29 maja/11 czerwca (praw.) Teodozja z Cezarei zwana Dziewicą z Tyru, cs. Muczenica Fieodosija diewa Tirskaja (ur. ok. 290 w Tyrze w Fenicji, zm. 2 kwietnia ok. 307 w Cezarei Kapadockiej) – męczennica chrześcijańska i święta Kościoła katolickiego i prawosławnego. O jej życiu pisał Euzebiusz z Cezarei w swej relacji O męczennikach palestyńskich (7, 1 nn). W czasach prześladowań chrześcijan, za panowania cesarza Maksymina Daji (305-313), Teodozja odwiedziła w Cezarei uwięzionych chrześcijan by wesprzeć ich w obliczu śmierci. Uratowała współwyznawców postawionych przed trybunałem. Została później pojmana przez pogan i poddana torturom a następnie wrzucona do morza. Jej relikwie miano w późniejszym okresie odnaleźć i przenieść do Konstantynopola[a]. Wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w Kościele katolickim w dzienną pamiątkę śmierci za Martyrologium Rzymskim[1]. Kościół prawosławny wspomina świętą dwukrotnie: 3/16 kwietnia[b] i 29 maja/11 czerwca.
    VI
    0529
    0528 W Cezarei Filipowej pamiątka św. Teodozji, Męczenniczki, matki św. Prokopa Męczennika. Podczas prześladowania Dioklecjańskiego wraz z 12 innymi szlachetnymi matronami zdobyła palmę zwycięstwa przez ścięcie. W Trewirze uroczystość św. Maksymina, biskupa i Wyznawcy, który po...Więcej…
  • Ewa
    Ewa
    VI
    0528
    0528 św. Germanus z Paryża, German z Paryża Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania Święty German z Paryża biskup Ilustracja Św. German z Paryża (z Liturgii Godzin 1450-1460, rys. Jean Le Tavernier). Data i miejsce urodzenia ok. 496 k. Autun Data i miejsce śmierci 28 maja 576 Paryż Czczony przez Kościół katolicki Cerkiew prawosławną Wspomnienie 28 maja[a] 28 maja/10 czerwca[b] Patron więźniów i muzyki Commons Multimedia w Wikimedia Commons German z Paryża (ur. ok. 496 niedaleko Autun we Francji, zm. 28 maja 576 w Paryżu) – 20. biskup Paryża, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego. Święty German z Paryża błogosławi chorych German urodził się w 496 r. koło Autun we Francji. Po studiach w Avallon podjął życie pustelnika. Około 540 r. przyjął święcenia kapłańskie. Na życzenie biskupa Autun przeprowadził reformę tamtejszego klasztoru św. Symforiana. W 556 r. został mianowany biskupem Paryża. Na terenie diecezji podjął działalność charytatywną i reformatorską. Założył opactwo Świętego Krzyża i św. Wincentego z Saragossy. Zmarł 28 maja 576 r. w Paryżu. Pochowano go w ufundowanym przez niego opactwie, które w VIII w. zostało nazwane Saint-Germain-des-Prés. Taką samą nazwę przyjęła dzielnica Paryża, która z czasem wyrosła wokół klasztoru. Św. German jest patronem więźniów i muzyków. Wzywany w obronie przed ogniem i gorączką. W ikonografii przedstawiany jest w stroju biskupim. Jego atrybutem jest: paliusz, pastorał, mitra, łańcuchy, chory chłopiec, płonący dom.
    VI
    0528
    0528 św. Germanus z Paryża, German z Paryża Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania Święty German z Paryża biskup Ilustracja Św. German z Paryża (z Liturgii Godzin 1450-1460, rys. Jean Le Tavernier). Data i miejsce urodzenia ok. 496 k. Autun Data i miejsce śmierci 28 maja 5...Więcej…
  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    0820 św. Rognwald lub Ronald, św. Bernard z Clairvaux opat i dr Kościoła*, św. Amator lub Amadour, św. Philibert, św. Oswin.
  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    0528 św. Justus z Urgel. Just z Urgellum Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania Święty Just z Urgellum biskup Ilustracja Data urodzenia w V w. Data i miejsce śmierci ok. 549 Urgellum (dzies. La Seu d’Urgell) Wspomnienie 28 maja Patron La Seu d’Urgell, diecezji Urgell Just z Urgellum (zm. ok. 549) – pierwszy biskup La Seu d’Urgell w Katalonii (przed 527 do 546 lub 549), ojciec Kościoła, święty Kościoła katolickiego. Pewne informacje o Juście znajdują się w dziele św. Izydora. Just miał trzech braci: Nebrydiusza (biskup Egeru), Justyniana (biskup Walencji) i Elpidiusza (biskup Huesca). Brał udział w synodach: w Toledo (527 lub 531), Lérida (546) i w Walencji (549). Napisał komentarz do „Pieśni nad pieśniami” (Wykład alegoryczny na temat „Pieśni nad pieśniami” wraz z listami wstępnymi do biskupa Sergiusza i diakona Justusa oraz prologiem) oraz mowę ku czci św. Wincentego męczennika. Jest patronem miasta La Seu d’Urgell i diecezji Urgell. Do Martyrologium Rzymskiego wpisał go Cezary Baroniusz (zm. 1607). Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w Kościele katolickim 28 maja.0528 św. Justus z Urgel. Just z Urgellum Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania Święty Just z Urgellum biskup Ilustracja Data urodzenia w V w. Data i miejsce śmierci ok. 549 Urgellum (dzies. La Seu d’Urgell) Wspomnienie 28 maja Patron La Seu d’Urgell, diecezji Urgell Just z Urgellum (zm. ok. 5...Więcej…
  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    IV 1021 Bł. Jakub Strzemię jest patronem Lwowa Był zaufanym doradcą św. Jadwigi Królowej i Władysława Jagiełły. Nazwano go „ojcem i stróżem ojczyzny, senatorem mądrym”. Wzór do naśladowania Patron od bólu głowy Patron Lwowa Bł. Jakub Strzemię (ur. 1340), uchodzi za misjonarza wschodnich kresów dawnej Rzeczpospolitej. Związany był ze Lwowem. Pochodził z Małopolski, ale jego rodzina osiedliła się na Rusi. Tam wstąpił do franciszkanów, był wędrownym kaznodzieją, a potem gwardianem klasztoru Świętego Krzyża we Lwowie. W roku 1390 papież Bonifacy IX mianował go drugim z kolei arcybiskupem Halicza. Sakrę biskupią przyjął w Tarnowie w 1392 r. W jego diecezji brakowało duchowieństwa i kościołów, nie było katedry. Biskup Jakub zamieszkał w ubogim drewnianym domku. Zasłynął jako gorliwy duszpasterz. Musiał być też dobrym organizatorem, bo z jego inicjatywy wybudowano we Lwowie katedrę. Był zaufanym doradcą św. Jadwigi Królowej i Władysława Jagiełły. Nazwano go „ojcem i stróżem ojczyzny, senatorem mądrym”. Zmarł we Lwowie i tam też został pochowany w chórze franciszkańskim kościoła. Przez całe życie był tak ubogi, że poza szatami liturgicznymi nie posiadał dosłownie nic. Miał duże nabożeństwo do Najświętszego Sakramentu. Zarządził, aby wieczna lampka paliła się przed tabernakulum, co nie było jeszcze wtedy stałym zwyczajem. Umarł w opinii świętości. Wierzono, że jego infuła pomaga wyleczyć bóle głowy. Jednak później pamięć o nim zaginęła. Nie wiedziano nawet, gdzie znajduje się jego grób. Miejsce pochówku znaleziono dopiero w 1619 r. Pod wpływem odnowionego nabożeństwa i wielu łask, jakie działy się za wstawiennictwem Jakuba, w roku 1777 rozpoczęto proces beatyfikacyjny. 11 września 1790 r. papież Pius VI zatwierdził jego kult i pozwolił obchodzić jego święto. Św. Pius X ogłosił bł. Jakuba wraz z Matką Bożą Królową Polski współpatronem archidiecezji lwowskiej. Relikwie bł. Jakuba, spoczywały do II wojny światowej w kaplicy Chrystusa Ukrzyżowanego katedry lwowskiej, po wojnie przeniesiono do je katedry tarnowskiej, a w 1966 r. do katedry w Lubaczowie. W życiorysie bł. Jakuba trudno zaleźć coś nadzwyczajnego, ale gorliwość może oznaczać przecież także zwykłą wierność swojemu powołaniu. To wystarczy do świętości. I bywa bardzo trudne.IV 1021 Bł. Jakub Strzemię jest patronem Lwowa Był zaufanym doradcą św. Jadwigi Królowej i Władysława Jagiełły. Nazwano go „ojcem i stróżem ojczyzny, senatorem mądrym”. Wzór do naśladowania Patron od bólu głowy Patron Lwowa Bł. Jakub Strzemię (ur. 1340), uchodzi za misjonarza wschodnich kresów dawn...Więcej…
  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    IV 1020 św. Jan z Kęt Umiał święty profesor pochylić się i dotknąć końcówek najcieńszych gałązek. Owoc Ewangelii leżał u jego stóp, gdy przyodziewał biedaka w swoje własne buty, gdy okrywał jego plecy swoim płaszczem. Umiał spytać małe dziecko na ulicy, dlaczego płacze". Święty kanonik O kim tak pięknie i z taką delikatnością mówił w roku 1963 krakowski biskup pomocniczy, a dziś kandydat na ołtarze, Jan Pietraszko? O znakomitym teologu i człowieku wielkiego serca, świętym Janie Kantym. Urodził się on w Kętach w roku 1390. Studiował filozofię i teologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Przyjął święcenia kapłańskie. Został profesorem i przez pół wieku wykładał teologię. Czterokrotnie pielgrzymował pieszo do Rzymu. Przez całe kapłańskie życie nie jadł mięsa. Słynął nie tylko w Krakowie z wielkiego miłosierdzia. Ponieważ sam był człowiekiem ubogim, który nigdy nie zabiegał o zaszczyty i dobra materialne, zdarzało się, że wspierał potrzebujących tym, co miał na sobie. Zmarł 24 grudnia 1473 roku. Jego relikwie spoczywają w kościele św. Anny w Krakowie. Kanonizując go w roku 1767 papież Klemens XIII tak pisał: "Nikt nie zaprzeczy, że Jan Kanty, który w Akademii Krakowskiej przekazywał wiedzę zaczerpniętą z najczystszego źródła, jest godny zaliczenia do wybranego grona znamienitych mężów, wyróżniających się wiedzą i świętością. Postępowali oni tak, jak nauczali, i stawali w obronie prawdziwej wiary przeciwko tym, którzy ją zwalczali... W jego słowach i postępowaniu nie było fałszu ani obłudy: Co myślał, to i mówił. A gdy spostrzegł, że jego słowa, choć słuszne, wbudzały niekiedy niezadowolenie, wtedy przed przystąpieniem do ołtarza usilnie prosił o wybaczenie, choć winy nie było po jego stronie... To co głosił z ambony i wyjaśniał wiernym, potwierdzał swoją pokorą, czystym życiem, miłosierdziem, umartwieniem i wielu innymi cnotami, cechującymi prawdziwego kapłana i niestrudzonego pracownika"IV 1020 św. Jan z Kęt Umiał święty profesor pochylić się i dotknąć końcówek najcieńszych gałązek. Owoc Ewangelii leżał u jego stóp, gdy przyodziewał biedaka w swoje własne buty, gdy okrywał jego plecy swoim płaszczem. Umiał spytać małe dziecko na ulicy, dlaczego płacze". Święty kanonik O kim t...Więcej…
  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    0819 św. Mocha, święci Agapiusz i Tymoteusz, św. Sebald, św. Tekla, św. Andrzej Trybun, św. Sykstus III, św. Berulf z Bobbio, św. Ludwik z Anjou, św. Jan Eudes*, św. Credan z Evesham.
  • Ewa
    Ewa dodał 1 nowe zdjęcia do albumu Najnowsze zdjęcia
    0818 św. Helena, święci Florus i Laurus, św. Agapit, św. Alipiusz, św. Beatrice (Brites) da Silva.

Moja Tablica

Musisz się zalogować, aby komentować
jakubowski
Lis 22 '16, 06:26
ciekaw strone bede pisal naiei kometarze i o świetym łukasz
Ewa
Cze 9 '16, 15:40
Anna, Bertrand, Efrem, Felicjan, Józef, Kanimir, Kolumb, Maksymian, Pelagia, Prosimir, Ryszard, Sylwester i Sylwestra.
Ewa
Cze 2 '16, 20:31
św. Marcelin (zm. ok 288) – prezbiter, męczennik
św. Marcelin I (zm. 304) – papież
św. Marcelin Champagnat (1789-1840) – francuski ksiądz, założyciel Braci Szkolnych Marystów
Zobacz też:
Ewa
Cze 2 '16, 20:31
Fotyn z Lyonu[edytuj]
Święty
Fotyn z Lyonu
biskup
męczennik
Vitrail de St-Pothin par Bégule.jpg
Witraż ze św. Potynem w kościele jego imienia w Lyonie (Eglise St-Pothin de Lyon)
Data urodzenia ok. 87
Data śmierci 177
Lugdunum (dzis. Lyon)
Czczony przez
Kościół/
wyznanie katolicki
Wspomnienie 2 czerwca
Patron diecezji lyońskiej
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Fotyn[1], również Potyn (ur. ok. 87, zm. w 177 w Lugdunum)[2] – pierwszy biskup Lyonu (ok. 150-177), ewangelizator Galii[2], męczennik chrześcijański i święty katolicki.

Śmierć męczeńską poniósł, wraz z 47. towarzyszami, podczas prześladowania chrześcijan w Lugdunum (dzis. Lyon).

Jego następcą został św. Ireneusz z Lyonu (177-202).

Wspomnienie liturgiczne św. Fotyna obchodzone jest w Kościele katolickim w grupie męczenników liońskich w dniu 2 czerwca[1].
Fotyn z Lyonu[edytuj]
Święty
Fotyn z Lyonu
biskup
męczennik
Vitrail de St-Pothin par Bégule.jpg
Witraż ze św. Potynem w kościele jego imienia w Lyonie (Eglise...Więcej…
Ewa
Cze 2 '16, 20:22
Fotyn[edytuj]
Fotyn – imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego, wywodzące się od słowa φως (phos), oznaczającego "światło, jasność". Fotyn oznacza "należący do Focjusza, pochodzący od Focjusza", przy czym imię Focjusz powstało bezpośrednio od słowa phōs, phōtós. W Kościele katolickim istnieje trzech świętych o tym imieniu[1]. Patronem imienia jest m.in. św. Fotyn, pierwszy biskup Lyonu[2].

Żeńskim odpowiednikiem jest Fotyna.

Fotyn imieniny obchodzi

2 czerwca, jako wspomnienie św. Fotyna, wspominanego razem z towarzyszami
Fotyn[edytuj]
Fotyn – imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego, wywodzące się od słowa φως (phos), oznaczającego "światło, jasność". Fotyn oznacza "należący do Focjusza, pochod...Więcej…
Ewa
Cze 2 '16, 20:20
Ewa Hołowińska
11 min
Eugeniusz I[edytuj]
Eugeniusz I
Eugenius
Święty Kościoła katolickiego
Papież
Eugeniusz I
Miejsce urodzenia Rzym
Data i miejsce śmierci 2 czerwca 657
Rzym
Wyznanie chrześcijaństwo
Kościół rzymskokatolicki
Pontyfikat 10 sierpnia 654
Święty
Eugeniusz
Wspomnienie 2 czerwca
Eugeniusz I, (ur. w Rzymie, zm. 2 czerwca 657 w tamże[1]) – święty katolicki, papież w okresie od 10 sierpnia 654 do 2 czerwca 657[2].
Zdjęcie użytkownika Ewa Hołowińska.
Ewa Hołowińska
11 min
Eugeniusz I[edytuj]
Eugeniusz I
Eugenius
Święty Kościoła katolickiego
Papież
Eugeniusz I
Miejsce urodzenia Rzym
Dat...Więcej…
Ewa
Cze 2 '16, 20:18
Florianna[edytuj]
Florianna, Floriana — imię żeńskie; żeński odpowiednik imienia Florian[1], które z kolei pochodzi od łac. florus – "kwitnący"[2] i oznacza "należący do Florusa". Florianna jest nadawana w Polsce od XV wieku, a po raz pierwszy zapisana była w formie Floryjana. Zanotowano także zdrobnienie Floszka, oraz drugie, Tworka, które mogło pochodzić od Florianny z substytucją polską (jak Florian → Tworzyjan), lub też od imion rodzimych zaczynających się na Tworzy-[3].

Florianna, Floriana imieniny obchodzi:

2 czerwca, jako wspomnienie św. Florianny lub Flory[4];
9 lipca, jako wspomnienie św. Florianny, wspominanej razem ze św. Faustyną[5].
Florianna[edytuj]
Florianna, Floriana — imię żeńskie; żeński odpowiednik imienia Florian[1], które z kolei pochodzi od łac. florus – "kwitnący"[2] i oznacza "należący do Florusa&...Więcej…
Ewa
Cze 2 '16, 17:46
Domna[edytuj]
Domna — imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, notowane w Polsce już od 1438 roku[1], wywodzące się od łacińskiego przydomka Domna, pochodzącego od celt. Domnus, Donnus lub łac. Dominus ("Pan")[2].

Domna imieniny obchodzi:

2 czerwca, jako wspomnienie św. Domny, wspomninanej razem ze śwśw. Blandyną i Fotynem oraz innymi towarzyszami[3]
Domna[edytuj]
Domna — imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, notowane w Polsce już od 1438 roku[1], wywodzące się od łacińskiego przydomka Domna, pochodzącego od celt. Domnus, Donnus lub łac. Do...Więcej…
Ewa
Cze 2 '16, 17:45
Blandyna z Lyonu[edytuj]
Święta
Blandyna z Lyonu
dziewica
męczennica
ND de Fourvière Vitrail 250709 20.jpg
Data śmierci zm. 177
Lugdunum (dzis. Lyon)
Czczony przez
Kościół/
wyznanie katolicki, prawosławny
Wspomnienie 2 czerwca (kat.),
25 lipca/7 sierpnia (praw.)
Atrybuty gałąź palmowa, lwy
Patronka pokojówek i dziewic
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Blandyna z Lyonu, cs. Blandina Lionskaja[1] (zm. 177 w Lugdunum)[2] − niewolnica, dziewica[1] i męczennica chrześcijańska, święta katolicka oraz prawosławna.

Poniosła śmierć męczeńską, w czasach prześladowania chrześcijan, za panowania cesarza Marka Aureliusza (161-180). Nieugiętą chrześcijankę rzucono spętaną siecią na pożarcie dzikim zwierzętom, a gdy te nie uczyniły jej nic złego, poddano ją okrutnym torturom, a następnie dobito.

Według jednego z przekazów została ścięta mieczem[2].
Blandyna z Lyonu[edytuj]
Święta
Blandyna z Lyonu
dziewica
męczennica
ND de Fourvière Vitrail 250709 20.jpg
Data śmierci zm. 177
Lugdunum (dzis. Lyon)Więcej…
Ewa
Cze 2 '16, 14:48
Dnia 3-go czerwca w Arezzo w Toskanii męczeństwo św. braci Pergentyna i Laurentyna, którzy za prześladowania decjańskiego, jakkolwiek młodzi wiekiem, wycierpieli bardzo okrutne męczarnie i wreszcie po wielu cudach zostali straceni.
W Konstantynopolu śmierć męczeńska św. Lucyliana i czterech dzieci: Klaudiusza, Hipacjosza, Pawła i Dionizjusza. Lucylian stał się z kapłana bałwochwalczego chrześcijaninem i został po różnych męczarniach wraz z wymienionymi chłopcami wrzucony do ognistego pieca, z którego jednak wyszli nienaruszeni, gdyż nagły deszcz ugasił płomienie. Ostatecznie starosta kazał przybić św. Wyznawcę do krzyża, chłopców zaś pościnać.
Tamże pamiątka św. Pauli, Dziewicy i Męczenniczki. Ponieważ zbierała krew wcześniej wymienionych Męczenników, pochwycono ją, biczowano, wrzucono w ogień i w końcu ścięto mieczem na tym samym miejscu, na którym został ukrzyżowany św. Lucylian.
W Cordobie w Hiszpanii pamiątka św. Izaaka, mnicha, który radośnie przelał krew swoją za wiarę Chrystusową.
W Kartaginie uroczystość św. Cecyliusza, kapłana, który nawrócił św. Cypriana do prawdziwej wiary.
W okolicy Orleanu pamiątka św. Lipharda, kapłana i Wyznawcy. - W Luce w Toskanii uroczystość św. Dawina, Wyznawcy. - W Anagni pamiątka św. Oliwy, Dziewicy.
W Paryżu uroczysty obchód św. Klotyldy, królowej, na której prośby małżonek jej, król Chlodwik, przyjął wiarę chrześcijańską.
Dnia 3-go czerwca w Arezzo w Toskanii męczeństwo św. braci Pergentyna i Laurentyna, którzy za prześladowania decjańskiego, jakkolwiek młodzi wiekiem, wycierpieli bardzo okrutne męczarnie i wreszcie po...Więcej…
Strony: 1 2 3 »

Forum

Temat Ostatnia odpowiedź
Nie ma jeszcze tematów, napisz pierwszy.
'':
ściemnij
przesuń
Głosowanie: